Ik word liefdevol losgemaakt en mag even uitrusten aan zijn voeten, heerlijk vind ik deze momenten, voel me zo ontspannen! Maar weer als ik even denk rust te hebben, krijg ik het bevel om op de tafel te gaan liggen. Ik had toch nog echt die slagen met de Cane tegoed. Weer schiet de spanning door me heen, en echt met tegenzin ga ik voorover op de tafel liggen. Meester verteld me dat ik geluk heb, omdat mijn grote vijand ? die nacht heeft liggen weken, met gevolg dat hij zo lekker soepel is. Zachtjes begint Meester met inslaan, krijg tikken op mijn rug, tikken op mijn billen, alleen ze voelen heerlijk aan en zijn meer een streling dan dat ze pijn doen. Meester vraagt me om aan te geven wanneer ik klaar ben voor de 6 “echte”slagen. Echter de angst voor dat ellendige ding is zo groot dat ik het niet over mijn lippen kan krijgen. De slagen gaan maar door en zachtjes vanuit het niets voel ik een orgasme omhoog komen. De angst, de spanning worden me echt teveel en het lijkt wel of mijn lichaam probeert op zo’n manier de spanning de baas te blijven. Ik mag komen en kom klaar, een vreemde heel oppervlakkig orgasme borrelt omhoog. Dan komen de echte slagen en keer op keer vang ik ze zonder enige vorm van angst of spanning op. De naslag ontlokt me alleen een diepe zucht, voel eigenlijk geen echte pijn. Dan moet ik me omdraaien en Meester Bert staat klaar om uit te halen naar de binnenkant van mijn dijen met de cane. Dan schiet werkelijk alle angst die in me zit naar voren en probeer weg van hem te draaien. Juist het feit de slag aan te zien komen, boezemt me geweldig veel angst aan. (ik krijg spijt van deze bekentenis, heb ik zo het vieze vermoeden!) Weer die kille blik, weer die koude stem, weer het bevel waar niet onderuit te komen is. Natuurlijk vertrouw ik hem, maar mijn god met de slag aan te zien komen, lijkt het wel of de pijn 20x erger is. Achteraf vallen de slagen en vooral de pijn enorm mee en weer word ik me ervan bewust wat angst met me doet.
Dan als beloning krijg ik weer de knots en zoals Meester het
heel fijntjes opmerkt: “wel heel kaal zo!”, dus pakt hij er een
dildo bij. En dan weer, voor de tweede keer die middag kom ik klaar, zo hevig
en zo intens en zo met mijn hele wezen. Ik hoor de Meester een kreet uitslaan
en voordat ik besef wat er aan de hand is, is hij met zijn camera in de weer.
Ik sproei en heb werkelijk de hel tafel en hem onder gesproeid. Als ik beetje
ben bijgekomen moet ik voorzichtig van de tafel af rollen en zie dan pas de
puinhoop die ik ervan gemaakt heb. Op de tafel ligt een plas en verderop spetters.
Vol afgrijzen hoor ik zijn bevel om het op te likken!
Het is jouw geil, dus lik het maar op! En waarschijnlijk door mijn schaamte
kan ik me er niet toe zetten om het op te likken. Ik verzet, ik weiger, ik doe
het niet!
En dan wordt mij mijn positie even heel duidelijk gemaakt, de kille stem beveelt
me en ik voel een hand in mijn nek niet zachtzinnig mijn haar beet pakken en
me naar de tafel duwen. Er is geen ontkomen aan en vol walging lik ik wat van
het zoute vocht op. Ik tril over mijn hele lichaam, snap mijn eigen reactie
en weerzin niet.
Even trekt Meester me heel liefkozend tegen zich aan en als een klein kind schuil
ik bij hem voel de trillingen die blijven komen. Als ik een beetje ben bijgekomen,
hoor ik weer die stem, ik kijk weer in die koude blik. Er ligt daar een plasje
en dat zal en moet ik oplikken! En weer die weerstand en weer het verzet en
weer word ik gebroken. En weer is daar de beloning en warme armen om me heen
om me te troosten en bij te laten komen. Onderweg naar huis later besef ik hoe
ver de wereld en alle problemen, zorgen en dagelijkse beslommeringen van me
weg zijn daar in die kamer. Hoe het besef van de tijd totaal verdwijnt. Het
is een heerlijke gedachte......
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl