Ditmaal moest ik me met mijn knietjes neerzetten op een soort bankje en met mijn buik over het bankje heen buigen. Mijn handen werden met een rode koord onderaan het bankje vastgemaakt. En ondeugend dat ik zelfs op zo een moment was, dacht ik eraan dat het wel heel makkelijk leek te zijn om los te geraken. Ik had ergens wel wat angst dat Anderen het zouden opmerken en het tegen mijn Meester zouden vertellen; Meester zelf kon het niet zien dacht ik , want die stond achter me nu. Wat later een enorme vergissing van me bleek te zijn weeral. Pff... Meesters zien ook alles *zucht* Niet dat ik van plan geweest zou zijn om te gaan lopen hoor, trouwens ver zou ik toch niet geraakt zijn vrees ik.
Klaar uiteindelijk om de rest van mijn straf te mogen ontvangen en ook een beetje afgeleid door geluiden naast en achter me. Tja zeeeg stond iedereen rond mij wat te kreunen van genot verdorie en ik moest mijn straf nog ondergaan. Veel tijd om na te denken kreeg ik nu niet meer wat al vlug kwam nr 16 op mijn billen terecht en ik geloof dat ik op dat ogenblik mezelf afduwde van de pijn en met het bankje ging rijden. Regelmatig voelde ik hoe mijn Meester het bankje weer naar zich toe moest trekken. Ondertussen waren het er al 30 toen ik plots iemand hoorde zeggen dat we moesten voortmaken omdat ze wilden sluiten. OK, xanti dan gaan we de rest van je puntjes even in een sneltempo achter elkaar geven hoorde ik mijn Meester nu zeggen. Ik had wel verschrikkelijk veel angst op dat ogenblik en stond zelfs op het punt om mijn stopwoordje uit te schreeuwen, maar ik kreeg er de kans al niet meer voor, want inderdaad in een heel snel tempo werden nu mijn laatste puntjes uitgedeeld. Ik had nu helemaal geen tijd om te bekomen , een constante snijdende pijn die ik nu voelde op men inmiddels gloeiend kontje. Ik voelde hoe de tranen (hehehe hebt U lekker niet gemerkt) opkwamen. Op dat moment was er enkel pijn, geen greintje geil gevoel, ik wilde er aan ontsnappen maar veel bewegingsvrijheid daartoe had ik niet. Toch probeerde ik bij elke slag de volgende te ontwijken. Het enige voordeel van dit, was dat ik er nu wel aardig snel vanaf was.
De pijn en het brandende gevoel in mijn billen was nu het enige wat ik aan mijn straf overhield. En natuurlijk weer de troostende armen van mijn Meester om me heen, waardoor ik een heel zalig gevoel kreeg en de pijn al heel snel verminderde. Nadien nog in de bar wat gaan drinken en nog effen wat met de andere nagekletst , helaas dat het tijd was om te sluiten. Een mooie herinnering rijker, en met nog een mooi vooruitzicht op wat nog moest komen die nacht bij Meester thuis . En dat het heerlijk was.?? mmmm....
U speeltje ,xanti XXX
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl