Ons drankje is op en we gaan op de bassen af, die ons naar
de dansvloer leiden. Een klein gewelf, versierd met Russische vlaggen en de
DJ uitkijkend over de dansende menigte. In het midden staat een groot champagneglas,
qua afmeting groot genoeg om er 1 a 2 personen in te laten 'badderen'.
We storten ons tussen de mensen en ik voel me heerlijk. Wanneer ik om mij heen
kijk, zie ik dat iedereen het naar zijn/haar zin heeft. Blije gezichten, zwoele
blikken en wulpse bewegingen van sensuele lijven zorgen ervoor dat Meester en
ik ook genieten.
Ik zie iemand op een verhoging staan dansen en ik vraag mijzelf
af of ik dat ook zou durven. Eigenlijk zou ik wel willen, zo mezelf lekker uitleven,
boven de mensen uit. Maar aan de andere kant wil ik mij zeker niet boven mijn
Meester plaatsen, dus blijf ik lekker met beide benen op de grond.
Al snel zie ik zweetdruppeltjes parelen op het hoofd van Meester en voel ik
mijzelf ook knap broeierig worden. Meester heeft trouwens een supergave lange
leren rok aan, met daarboven een leren tuig..je zou denken dat dat luchtig genoeg
is. Maar wanneer ik Meester aanraak, merk ik dat hij het inderdaad superwarm
heeft en stel ik voor nogmaals een drankje te halen.
Als ik weer zo om mij heen kijk, voel ik mij zo lekker tussen al deze mensen
in. Vanaf een afstandje lijkt het misschien voor een buitenstaander een enge
bedoening: mensen in streng zwart, met riemen en zwepen, maskers en boeien.
Maar voor mijzelf is het een wereld van herkenning, ik dompel mij het liefste
geheel onder hierin. Het is bekend voor mij, ik weet waar het voor staat en
het blijft mij gewoon aanspreken. Het publiek op dit feest draagt zeker bij
tot dit gevoel, men 'weet' waar het om gaat en dat begint bij het veel genoemde,
maar soms weinig gebruikte, respect.
Ook al zou je een 'beginneling' zijn of volgens eigen zeggen, een soft-SM-er,
misschien heb je alleen een rubberfetish oid....maakt geheel niet uit. Het gevoel
van deze avond is zeker een gevoel van acceptatie en dat is iets wat je niet
overal voelt.
“Zo raven, ben je uitgekwijld?” Ik schrik op vanuit mijn gedachten
en kijk Meester 'onschuldig' aan. Meester heeft vast mijn gedachten geraden
en hij weet ook dat ik dit soort avonden heerlijk vindt. Zelf heeft hij dat
ook en daarom gaan wij ook graag samen uit.
Nadat we een tijdje hebben rondgekeken, weer gedanst en nogmaals
gedronken, worden we aangesproken door een stel. Met hen staan we een tijdje
gezellig in gesprek over uitgaan, SM en voorliefdes, totdat Meester mij opdracht
geeft nogmaals het toilet te bezoeken indien nodig, want daarna wil Meester
met mij naar de speelruimte (en dan moet ik echt geplast oid hebben, anders
heb ik gewoon pech als ik eenmaal vaststa).
Op het toilet dep ik mij nog even droog waar nodig, check ik in de spiegel of
ik er nog enigszins toonbaar uitzie en trippel weer terug. Meester heeft inmiddels
zijn koffertje met 'zware metalen' al uit de garderobe gehaald en loopt rustig
richting speelruimte, met mij in zijn kielzog. Op dit soort momenten krijg ik
helemaal de kriebels. Denk ik eerst nog iedereen aardig en lief te vinden, toegankelijk
en open....op het moment dat ik als een lam naar de slachtbank wordt geleid,
verdenk ik iedereen in één of ander complot van Meester te zitten.
Dan denk ik op mijn hoede te moeten zijn ofzo.
Niet dat dit aan de mensen zelf ligt... integendeel eigenlijk. Het komt meer
omdat Meester mij al meerdere keren zo op het verkeerde been heeft kunnen zetten
dmv anderen ergens bij te betrekken.
Wanneer iemand dan iets dichterbij komt, kijk ik meteen of ze iets in hun handen
hebben.
Dan denk ik aan hun blik te kunnen zien, wat een volgende stap van mijn Meester
wordt. Wil ik dat eigenlijk ook wel dan, weten wat zijn volgende stap wordt?
Nee, eigenlijk niet. Meestal wil ik helemaal niets weten van tevoren, ga ik
het liefste overal blanco naar toe. Maar mijn normale nieuwsgierigheid laat
zich niet zo snel afschepen en aangezien Meester dit onderhand allang weet,
krijg ik vaak een blinddoek voor.
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl