De bondage was af en ik was me zeer bewust hiervan,
omdat ik maar matig kon ademhalen op deze manier. Iedere teug die ik nam, was
beperkt. En beperkt zijn, daar draait het toch ook wel om, in een bondage. Deze
was prima geslaagd dus, dank je wel Meester.
Ik mocht de bondage eventjes bekijken in de spiegel en ik draaide om en om zodat
ik voor- en achterkant kon zien. Het bijzondere trouwens van deze bondage voor
mijzelf was het aparte gevoel wat ik hierbij kreeg. Mijn armen en benen waren
nog geheel vrij, ik kon lopen als ik mocht. Maar deze bondage gaf mij het gevoel
alsof ik volledig vaststond, ik had denk ik niet eens kunnen lopen, al wilde
ik, zo vast voelde alles. Nu moest ik mijn hoge hakken nog wel aandoen van Meester,
want zomaar overal op blote voeten lopen is niet zo verstandig.
Alleen bleek dit sneller gezegd dan gedaan, want de touwen zaten nu eenmaal
ook tussen mijn benen door en schuurden tegen mijn klit en kontgaatje aan tijdens
het bukken. Dit bemoeilijkte het aantrekken van de schoenen en duurde het nog
langer allemaal, zeker ook omdat er lange veters aan mijn schoenen zitten die
om mijn enkels gestrikt moeten worden. Wat een klus, zeg! Vanuit mijn ooghoeken
zag ik Meester staan glimlachen hierom en als ik eraan terugdenk, moet het ook
wel een vermakelijk gezicht zijn geweest.
Daarna ruimde ik het bed nog even netjes op, zodat anderen hier ook nog gebruik
van konden maken en liep rustig achter Meester aan naar de clubruimte.
Uiteraard mocht ik, naakt in bondage, aan de bar nog
wat te drinken halen voor ons en werd de bondage bewonderd. Om en om moest/mocht
ik draaien en kon iedereen bekijken hoe en waar alle touwen langs en doorheen
liepen, pfftttttt.... De Meesteres (die mij 'zeikerdje' had genoemd) bekeek
de bondage ook nog even en merkte op dat mijn huid flink rood was en 'ik zeker
een flink pak slaag had gekregen'. Daarbij knipoogde ze enigszins vals naar
mij en tot op heden verdenk ik haar ervan iets in Meesters oor te hebben gefluisterd
over een 'vork'.
Toen ik uiteindelik een beetje kon uitpuffen, kreeg ik nu meteen toestemming
om een 2e sigaret te roken. Lief van Meester, dat gaf mij nu verder de gelegenheid
om rustig op aarde terug te komen. Gesprekken die nog gevoerd werden, moesten
het zonder mijn deelname doen, want ik gonsde en zweefde nog tussen pijn en
genot. Ik vond het allemaal wel best eigenlijk, zolang niemand mij maar iets
vroeg :-)
Alleen toen na een tijdje weer de stem van de clubeigenaar rondschalde om het
dessert aan te kondigen, bleek ik toch wel redelijk 'bij' te zijn. Na alweer
een knikje van Meester, trippelde ik in bondage naar het dessertbuffet en laadde
ik nogmaals Meesters bordje halfvol en daarna de mijne.
Wat een lekkere verrassing om dan ook nog aardbeienkwarktaart, koffie, kaasjes
en mokkataart met overheerlijke nootjes te mogen proeven, zeg.
Echter, toen Meester en ik uiteindelijk afscheid gingen nemen van iedereen,
ik nogmaals toestemming vroeg om het toilet te bezoeken, was Meesters antwoord
hierop: “Nee raven, anders wordt de bondage nat en dat wil je toch niet?
Je wacht maar tot we thuis zijn”
Verbeeldde ik het mij nu of hoorde ik daar iemand 'zeikerdje' fluisteren??
Diep in de nacht werd ik verlost van de bondage, de
ropemarks hiervan zijn nog lang in mijn huid gebleven. Een dubbele verlossing
werd het dus, aangezien ik eindelijk naar het toilet mocht en kon.
Verlossing, verrassing, verademing.. Meester was er alweer in geslaagd deze
avond een totale verrassing te laten zijn en daar dank ik Hem voor uit de grond
van mijn hart. Wel vraag ik Hem na afloop van zo'n heerlijke avond ook of Hij
ervan genoten heeft, want dat vind ik wel heel erg belangrijk. Niet alleen ik
moet genieten, maar mijn Meester bovenal. Dus heb ik op gepaste wijze mijn Meester
nogmaals laten genieten van Zijn bezit, als dank voor Zijn creativiteit en Meesterschap
(en natuurlijk ook omdat ik vreselijke zin had in dat Meesterlijke lijf :-)))
Van en voor Jou, Meester.
Raven{MrBert}
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl