Daarna gingen we naar de suite boven en ook daar was het flink druk. Aan het bondage rek stond een slaaf die er flink van langs kreeg van zijn Meesteres. Een stel zat geamuseerd toe te kijken hoe hij stond te kronkelen en genieten. Een andere Meesteres liet haar laarzen likken door haar slaaf, terwijl zij haar puntige nagels over zijn rug kraste. En een derde slaaf lag de gynaecologenstoel met de benen gespreid, terwijl zijn Meesteres een dildo in zijn kontgat duwde. Een geil gezicht wel om te zien, moet ik eerlijk zeggen. Ikzelf vind openbaar 'anaal gedoe' eigenlijk knap genant en probeer er altijd onderuit te komen wanneer Meester hiermee dreigt. Een keer eerder kon ik hier niet onderuit komen en nog steeds krijg ik last van plaatsvervangende schaamte als ik hieraan terug denk.
"Wij kijken nog eventjes beneden en dan kun je Mijn koffer ook eventjes uit de kleedruimte halen, raven" zei Meester en meteen was ik weer alert. Wanneer er zoveel om mij heen gebeurt, kan het nog wel eens voor komen dat mijn gedachten afdwalen. Maar wanneer Meester mijn naam noemt of Zijn bekende fluitje blaast, ben ik meteen vol aandacht. In de kleinere speelruimte beneden was het ook een drukte van jewelste, dus besloot Meester om Zijn koffer door mij naar de suite te laten brengen. Gelukkig mocht ik nu wel eerst eventjes naar het toilet van Meester, want ik piepte dat ik 'op klappen stond'. Begrijpelijk dat Meester mij dit nu toestond, want een sessie onderbreken voor een plaspauze kan natuurlijk niet :-)
Gewapend met Meesters koffer liep ik achter Hem de trap weer op naar de suite en gelukkig was het grote bondagebed geheel vrij. Meester opende Zijn koffer en gebood mij alvast mijn kleding geheel uit te trekken. Gelukkig heb ik niet echt veel moeite meer met naakt zijn, daar was ik nu wel blij om. Meester heeft mij geleerd dat ik mijn lijf net zo lekker en mooi kan vinden als dat Hij dat vindt. Dus geniet ik er eigenlijk vaak wel van om naakt te zijn. Geniet ik van geile of bewonderende blikken van anderen als ik in volle glorie voor mijn Meester sta.
Ik moest op mijn buik gaan liggen op het grote bondagebed, armen en benen wijd gespreid. Ik zag Meester touw in Zijn handen nemen en Hij maakte mijn handen en voeten vast aan de spijlen rondom het bed. Wanneer Hij zo bezig is om mij vast te zetten, krijg ik een heerlijk gespannen gevoel. Een gespannen, opgewonden gevoel maar wat mij soms ook een knoop in mijn buik doet geven. Wat zou Hij van plan zijn, kan ik eraan voldoen, kan ik pijn verdragen? Misschien gekke gedachten voor iemand die toch wel een flinke masochistische inslag heeft, maar ook ik heb vaak mijn twijfels over mijn eigen kunnen en zeg dat dan ook weleens tegen Meester. Eigenlijk verdwijnen die twijfels wel meteen zodra de eerste zweepslagen mijn lijf raken, want dan ben ik niet zo met denken bezig, eerder met incasseren, ondergaan en genieten. Okay, soms wat gillen of niet-zulke-nette-woorden roepen :-)
Zo heel af en toe kon ik mijn hoofd oprichten om in de spiegel naar Meesters ogen te kijken. Dat contact heb ik dan even nodig, om te laten zien dat ik er nog ben (alsof Meester dat zelf niet zou zien)
Ook vind ik het een zalig, maar ook geil gezicht om de blik in Meesters ogen te zien wanneer Hij bezig is. Die heerlijke sadistische blik, dat trekje om Zijn mond en soms wat zweetdruppeltjes te zien van inspanning. Ik denk toch dat ik maar eens probeer iemand hiervan een foto te laten nemen, dan hang ik die boven het bed :-)
Deze keer was ik van plan om eens, zomaar vanuit mijzelf, de zweepslagen te tellen. Stel je voor dat Meester het zou vragen, dan zou ik eindelijk het goede aantal in één keer kunnen melden. Dat zou eens leuk zijn voor de verandering, Meester zou niet weten wat Hij zou horen. Maar de slagen van Meesters zweep en de rijzweep brachten mij al zo snel in vervoering en eigen wereld, dat ik het tellen al snel vergat. Op dat moment was ik eigenlijk alleen nog maar bezig met mij schrap zetten voor de volgende slag, soms een scherpe proberen te ontwijken door mijn lijf te kronkelen. Of ik was bezig naar adem te happen, omdat die ene tik mij wel flink zeer deed. Ik wist nog wel uit te brengen dat 'het een kutzweep' was en Meester zei: "Wat zeg je daar, raven?" Niets, Meester, dank U...
Meesters stem bracht mij terug in de ruimte: "Hoeveel slagen waren dat, raven?"
Totaal verbaasd probeerde ik mijn hoofd op te richten naar Meester en keek Hem vol ongeloof aan. 'Verdorie, nou had ik dus echt moeten tellen. En ik weet het niet' schoot door mijn hoofd, terwijl ik mij de laatste minuten probeerde te herinneren. "Ehmm, Meester" stamelde ik "ik geloof een stuk of acht?"
"Weet je dat zeker, raven?" grijnsde Meester mij toe. "Ik geloof van wel ja. Ja, volgens mij waren het acht slagen, Meester" hoorde ik mijzelf niet echt overtuigd zeggen.
"Nou goed, dan houden we het op acht slagen. Ik had zelf niet geteld, maar acht vind ik wel prima eigenlijk. Acht slagen met de cane dus, he?"
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl