Een slaaf werd in een kooi gezet door zijn Meesteres. Hij had een kap over zijn hoofd en een rubber broekje aan waar zijn pik mooi in uit kwam. Aan de stand hiervan was te zien dat deze slaaf het totaal geen probleem vond om hier gestald te worden. Hij werd er duidelijk knap geil van en dat ging niet over toen er zo af en toe een venijnige hand hem stevig in zijn ballen greep. Na een paar minuutjes kwam er weer een aantal gasten binnen, dus moest John zich weer aan zijn taken kwijten. Dit greep Meester aan om mij de opdracht te geven om nog eens wat te drinken te halen aan de bar. Alleen was ik natuurlijk niet de enige die wat wilde bestellen, dus ik moest braaf even wachten. Toen ik echter even bij de gastvrouw stond te kletsen bij de ,bar, voelde ik een heerlijk lijf tegen mijn billen aan. Ik keek om en zag Meester grijnzen. "Schiet je een beetje op, slavin?" Ships dacht ik, als ik nou maar niet te brutaal of te langzaam geweest ben, maar gelukkig bleef het hier bij. De gastvrouw haalde een pakje sigaretten tevoorschijn en keek mijn Meester aan. "Mag jouw slavin deze sigaret voor mij aansteken, Meester Bert?"
Mijn hart maakte een sprongetje, joepie...ik mocht
roken! Diep inhaleren zou ik, flinke teugen eruit zuigen zou ik, roken zou ik!!!
Verwachtingsvol keek ik Meester aan, trok mijn aller- allerliefste gezicht en
fluisterde: "Toe Meester, mag ik?"
"Nou, vooruit" zei Meester. "Steek jij die sigaret dan maar even
aan voor deze dame"
Met een dankbare blik naar de gastvrouw pakte ik de sigaret en stak hem aan.
Meteen zoog ik mijn longen vol met de heerlijke stank en blies vergenoegd en
langzaam uit. Nogmaals nam ik een flinke haal en voelde een lekker gevoel over
mij heen komen. "Zeg, lukt het? Ik bedoel aansteken hoor, niet oproken!"
Ik keek naar het gezicht van de gastvrouw, die mij nu aankeek en haar hand uitstak
naar de sigaret. Ik was haar al totaal vergeten en had eigenlijk brutaalweg
aangenomen dat ik die hele sigaret gewoon kon oproken. Ik dacht schijnbaar gewoon
dat ze mij een handje wilde helpen in mijn rookbehoefte door mij lang de tijd
te geven de sigaret 'aan te steken' tot ie op was :-) Verschrikt keek ik Meester
aan en verontschuldigde mij. "Meester, ik heb zelf ook zo'n trek in een
sigaret. Ik heb nog niets gerookt vandaag en zou het heerlijk vinden als ik
mijn 1e sigaret zou mogen roken" Meester keek mij bedenkelijk aan en ik
probeerde mijn blik weg te draaien. Als Hij mij op die manier aankijkt als ik
zo'n vraag stel, voel ik mij altijd heel klein worden. Hij bepaalt hoeveel en
wanneer ik mag roken waar ik het soms best wel moeilijk mee heb, maar wat misschien
gek genoeg ook heel goed voelt. Je bent nou eenmaal bezit of niet hè
;)
Voordat wij elkaar leerden kennen, rookte ik naar bui en behoefte.. veel dus.
Echter al kort na onze eerste ontmoeting, bleek Meester ook hierin een Meester
te zijn. Een Meester in het terugdringen van mijn rookgewoonten. Al tijden mag
ik hooguit 3 sigaretten per dag, maar op het moment dat ik dit verhaal vertel,
zit ik op de grens van 2 sigaretten. Met voor hele speciale gevallen een uitschieter
naar 3 sigaretten dus.
Af en toe heb ik daar behoorlijk moeite mee, zou ik soms het liefste gillen
en stampen als een verwend kind. Of krijg ik de neiging om vreselijk te gaan
lopen klieren en uitdagen. Soms ook om anderen lekker te knijpen of te pesten.
Gewoon, omdat ik dan mijn frustratie hierover ff moet uiten. Tsja, je bent verslaafd
of je bent het niet. Zelfs met 2 a 3 sigaretten per dag ben ik dus nog verslaafd.
"Mmmmm, wacht nog maar eventjes met roken, raven" grijnsde Meester
en knipoogde naar de gastvrouw, die het vast ook heeeeeel vermakelijk vond,
Grrrr…
Om mijzelf een houding te geven, pakte ik de glazen
maar aan van de barman en overhandigde Meesters glas op de door Hem gewenste
wijze. Ook al zoiets.... soms komt dat eigenwijze gevoel in mij naar boven en
vergeet ik het gewoon expres. Dan wil ik het gewoon doen zoals ik het op dat
moment wil. Maar gelukkig haal ik er juist een heerlijk gevoel uit, wanneer
ik het glas met een mooi gebaar kan overhandigen. Dan geniet ik van het slavin
zijn, slavin zijn van mijn Meester.
Maar goed, wat erin komt, moet er ook weer uit, dus stelde ik nu maar een andere
vraag aan Meester, namelijk of ik eventjes naar het toilet mocht. (Ja, ook dat
moet ik altijd eventjes vragen. Meester wil niet ineens Zijn slavin kwijt zijn
en Zich moeten afvragen waar ik uithang. Of zou Meester soms gewoon voelen dat
ik ook wel eens probeer te donderjagen onder het mom van 'plassen' ?
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl