Meester haalde diep adem en vertelde de aanwezigen
van onze eerste ontmoeting tijdens Koninginnenach te Den Haag en hoe snel het
tussen ons was gegaan. Dat ik nu een jaar zijn vaste slavin was en Zijn bezit
zou worden, Zijn eigendom door middel van de collar en een tatoeage die de volgende
dag gezet zou worden. Meester vroeg mij nu nogmaals mijn belofte naar Hem te
doen, wat inhoudt onvoorwaardelijk van Hem te zijn, Zijn collar met trots en
respect te dragen en of ik mij realiseerde wat dit alles inhield.
Zachtjes knikte ik naar Meester, beantwoordde Zijn vragen met eerlijkheid en
liefde en sprak ik uit dat ik mijzelf volledig en geheel geef aan Hem.
FOTO afdoen boeien
Toen zei Meester dat ik dat nu de polsboeien mocht laten afdoen door 2 aanwezige personen. Ik ging op mijn knieen naar hen toe, vroeg hen een voor een de polsboeien af te doen en overhandigde deze aan Meester. De halsband deed Meester zelf af toen ik mijn hoofd als vanzelf boog voor Hem.
“Nu heb Ik nog een opdracht voor je, raven”
sprak Meester. De knoop in mijn maag roerde zich meteen weer eventjes en ik
keek Meester vol verwachting aan. Meester stond op en deed mij een blinddoek
voor terwijl Hij sprak: “Aangezien de term 24/7 zeer van toepassing is
op ons, mag jij nu 7 x een briefje trekken uit deze ijsemmer (!!!!! Daar was
deze dus voor!!!) en de personen die erop vermeld staan, mogen jou 24 petsen
op je billen geven. Ben je bereid, raven?”
Als vanzelf rolden de woorden “Ja Meester” over mijn lippen en hielp
Meester mij overeind, zette mij voor een tafeltje en mocht ik het eerste briefje
uit de ijsemmer pakken. Aangezien ik niets kon zien, overhandigde ik het briefje
aan Meester, die schijnbaar de persoon toeknikte wiens naam erop stond.
Ik bukte mij voorover op het tafeltje en de eerste 24 petsen op mijn billen
doorbraken de stilte.
Zo gebeurde ook met de volgende briefjes die ik overhandigde en de petsen die
hierop volgden.
De een sloeg harder dan de ander, maar ik verbeet elke kreun of zucht, wetende
dat dat nu zeker niet gepast zou zijn.
Af en toe vroeg Meester aan mij of ik wist bij de hoeveelste persoon we waren
beland, gelukkig kon ik het goede antwoord geven. Soms dacht ik te herkennen
wie de persoon was die mijn billen sloeg, zou het soms ook een van mijn vriendinnen
zijn? *Die gedachte houdt mij nu nog steeds bezig trouwens ? *
Toen de 7 personen klaar waren, nam Meester mij mee
naar de plaats aan Zijn voeten, deed mijn blinddoek af en sprak Hij zijn goedkeuring
uit.
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl