Toen
ging de Meester gelukkig even over op het strelen van mijn lichaam en weer probeerde
ik tegen de boeien en bondages van mijn positie in, zijn handen zoveel mogelijk
tegemoet te komen, en net op het moment dat ik de pijn alweer vergeten was en
alleen nog maar aan de heerlijke strelingen dacht, haalde Hij een klem van mijn
linkertepel, die ik overigens al bijna vergeten was. Ik kon een kreet van pijn
niet onderdrukken en tot mijn schrik zette Hij de klem vervolgens op mijn schaamlip.
Dat deed zeer, maar het zakte ook weer snel weg gelukkig. Misschien was het
toch vooral de schrik geweest… Daarna plaatste hij de andere klem over op mijn
linker schaamlip. Op deze was ik voorbereid en ik liet geen kik horen. Mijn
meester pakte toen een ander zweepje en achteraf hoorde ik dat het de rijzweep
met het handje was. ( in sommige landen een vliegenmepper)
Daarmee ging hij langs mij lichaam, zonder er echt mee te slaan. Toen zei Hij
dat ik een paar tikken op mijn borsten verdiend had en Hij slaat met Zijn hand
hard op mijn linker borst. Dat was echt pittig en ik kon weer een kreet van
pijn niet onderdrukken. Toen wilde Hij ook nog dat ik Hem daarvoor bedankte.
Ik was zo verstandig om daaraan ook te gehoorzamen en kreeg op die manier twee
klappen op elke kant. Daarna bood Hij aan om er nu een paar met het rijzweepje
te geven. Nou voor mij hoefde dat niet: ik was een beetje bang voor de pijn
van de zweep en wist van de klappen met zijn hand in ieder geval hoe ze aanvoelden.
Misschien zouden die van de zweep wel erger zijn en ik vond deze zo al erg genoeg
en dat zei ik dan ook. 'Weet je het zeker?' vroeg Hij, "Ben je niet nieuwsgierig
hoe het voelt? " En heel eerlijk dat was ik dat, ondanks mijn angst, eigenlijk
ook wel..Dus vroeg ik op de gepaste manier of Hij me op mijn borsten wilde slaan.
Heel onwennig voor me om er om te vragen en Hij maakte de vernedering nog erger
door te eisen dat ik er alstUblieft bij zou zeggen. Hij zei dat hij wel bereid
was om het te doen omdat ik er zo beleefd om gevraagd had . Of ik er klaar voor
was, vroeg de Meester vervolgens ook nog. Nou eigenlijk niet, maar ik wist intussen
wel beter en zei braaf : "ja, Meester". Zo had Hij me uitstekend in
de val gelokt door mezelf te laten bedelen om slagen die ik vervolgens ook kreeg
toegediend. Twee op elke bost en alhoewel ze pijn deden, was het niet zo erg
als ik had gedacht omdat voornamelijk de opluchting overheerste dat ze eindelijk
kwamen, na al het gebedel.
En weer moest de Meester me er van bewust maken dat mijn lichaam al wist wat
mijn geest nog niet wilde toegeven: Ik vond het lekker.
Ik merkte alleen ineens dat een hand was gaan slapen en vertelde dat aan Mr
Bert. Mijn handen werden toen losgemaakt en ook de bondage werd verwijderd.
Dat was wel een opluchting, maar de zware ketting bleef nog wel zitten en ook
mijn enkels werden niet los gemaakt. De meester herinnerde me aan de klemmem
op mijn schaam lippen en gaf me de keuze deze snel of langzaam te verwijderen.
Eerst koos ik voor snel.. maar toen meester vroeg of ik dat zeker wist ging
ik twijfelen.. Toch maar langzaam… "Weet je het zeker" klonk het…
Nee toch liever snel meester…. Of nee toch langzaam… "OK" zij Hij
"Ik zal hem er langzaam af halen" en heel voorzichtig werd de klem
verwijderd!!! Dat werd even gevoelig maar ik was allang blij dat Hij de klem
er echt langzaam afhaalde. Omdat ik zo moeilijk kon kiezen haalde Hij de andere
er snel van af. Die plakte een beetje aan mijn huid geloof ik en het was daardoor
veel pijnlijker. Maar ik werd onmiddellijk getroost door de Meester die mijn
kutje heerlijk begon te strelen en de pijn was heel snel vervangen door genot
.
Net toen ik dacht dat ik toch zo zou klaar komen hield de Meester op met strelen
en werd me duidelijk dat deze sessie nog niet afgelopen was.
Ik werd vervolgens bevrijd van het kruis. en naar een tafel geleid. ik moest
daar op mijn buik op gaan liggen. Nu was ik ook echt wel een beetje bang maar
deed toch netjes wat me verteld was.
Ik koos zelf voor de optie van vastgezette polsen want ik vertrouwde mijn lichaam
en haar reacties niet echt meer. Op momenten dat ik pijn had en dacht dat ik
het niet leuk meer vond, had mijn lichaam al aan de Meester laten weten dat
ze het heerlijk vond, wat te merken was aan mijn kutje dat steeds natter werd.
Ik moet toch echt eens naar mijn lichaam gaan luisteren.
Vastgemaakt op de tafel kreeg ik de opdracht om de slagen met de blote hand
te tellen. Dit kende ik al uit de verhalen en de eerste keer en ik was vast
besloten om goed op te letten. De klappen waren hard en over een reactie om
de Meester tevreden te stellen hoefde ik me volgens mij geen zorgen meer te
maken, ik begon al vanzelf te piepen en te bewegen. De eerste serie had ik goed
maar vanaf dat moment ben ik volledig de mist in gegaan. Ik begon weer opnieuw
te tellen, toen ik ze erbij op moest tellen, ik gaf verkeerde aantallen kortom
ik maakte er een zooitje van en kreeg dus heel veel klappen. Ik weet echt niet
meer hoeveel, als ik ze net goed had geteld en de Meester me even afleidde met
een andere vraag : was ik ze alweer vergeten. Ik was echt wanhopig en baalde
vreselijk van mezelf dat ik zoiets relatief eenvoudigs gewoon niet goed kon
doen. Daarnaast werd ik ook steeds meer in de war gebracht door de harde klappen
en mijn brandende kont. De Meester vond het allemaal wel vermakelijk en genoot
van de mijn verwarring . Als hij me niet had geholpen, was ik nu nog aan het
tellen geweest.
Daarna mocht ik kennis maken met de zweep. Het werd eerst een streling en omdat
mijn rug erg gevoelig is lag ik uitgebreid te genieten van het gekriebel van
de uiteinden van de zweep. Ik had het idee dat ik er bijna op zou kunnen klaarkomen,
maar voor ik van de tafel afkronkelde, liet de Meester me voelen waar de zweep
nu echt voor gemaakt was.
Het gekerm was niet gespeeld al kon ik de zweep goed hebben. Dat had de Meester
ook wel door en hij stapte al snel over op de zwaardere versie. En dat heb ik
geweten. Kon ik me voorheen nog enigszins beheersen, na een paar slagen met
de grote zweep lukte me dat niet meer. De slagen waren zo zwaar dat ik een onbewuste
associatie maakte met de slagen uit het leven die je te verwerken krijgt en
waar ik tot nu toe met succes van weggelopen was. Dat kon nu niet meer en met
elke slag nam mijn verdriet toe tot ik zat te huilen en sniffelen van emoties.
Ik kroop direct weer in de oude rol van zielig meisje en de emoties kwamen vanzelf
omhoog. Ik was blij met het masker dat het enigszins verborg, want ik probeerde
nog automatisch me te verzetten tegen mijn verdriet. Dat lukte ook wel en beetje.
Daarna was de Meester nog niet klaar met me : de paardenzweep moest ik nog ervaren.
Die was echt venijnig en gemeen. Scherp pijnlijk en ik moest de Meester ook
nog bedanken na iedere slag. Heel moeilijk, want ik werd er een beetje boos
door en het duurde dan ook even voor ik goed Dank U Meester kon zeggen. Maar
ik mocht zelf aangeven of ik nog tien slagen erbij kon hebben en dat lukte ook
wel.
De sessie werd hierna afgesloten met het spelen met een vibrator, wat eigenlijk
ook weer een hele omschakeling was van pijn naar lekker. De Meester maakte het
niet al te gek, want mijn lichaam en geest had al veel te verduren gehad, voor
zo'n eerste echte sessie. Toen de blinddoek afging zag ik er net zo afgeleefd
en verfrommeld uit als ik me voelde, zeer tot plezier van de Meester. Ik schrok
zelf een beetje van mijn spiegelbeeld, maar moest er tegelijkertijd ook om lachen.
Het zag er echt niet uit.
Dit was dus mijn eerste echte sessie en ik ben nu ook meteen bij de les. Mijn
opvoeding is nu echt begonnen en ik denk nu wel te weten waar ik aan ben begonnen,
zo ongeveer. Ik ben de Meester ook heel dankbaar dat hij toch een barrière
heeft weten te doorbreken en ik weet dat die ,naarmate er meer sessies volgen,
ook steeds verder wordt afgebroken. Daar verheug ik me wel op. Ook al is het
emotioneel heel moeilijk, ik verlang wel naar het afwerpen van die bagage. 
Dank zij mijn Meester krijg ik daar nu de kans voor, zonder dat ik weer kan
weg vluchten.
En ook ben ik hem dankbaar voor het mogen uittesten van mijn pijn grenzen en
wat het met me doet. Voor iemand die zichzelf als redelijk zacht bestempeld
ben ik wel trots op deze sessie. Ik denk dat ik misschien wel een goede slavin
kan worden voor mijn Meester wanneer hij mij afdoende heeft opgevoed. Het is
nog een lange weg, maar de eerste stapjes zijn gezet.
Oh en natuurlijk moest ik mijn kont bekijken in de spiegel: waanzinnig rood
en gehavend , maar qua napijn viel het nog wel mee. Ik heb in ieder geval de
lange rit in de trein naar huis gewoon zonder problemen uitgezeten, al hoor
ik op dit moment het ijs al onder mijn voeten kraken....
Dank U meester. Liefs Uw slavin Nandi +++
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl