Het ‘verlossende’ woord kwam die avond nog, net voordat we weg
wilden gaan om ergens wat te gaan eten. "Pak de balletjes maar alvast
zodat ik ze dadelijk zo kan gebruiken", zei hij tegen me terwijl hij
even de kamer uitliep. Verbouwereerd keek ik hem na, terwijl de woorden één
voor één tot me doordrongen. Het uur van de waarheid was
aangebroken... en angst maakte zich van me meester... angst voor het
onbekende. Op de een of andere manier kreeg ik een stukje van mijn
verstand terug. Actie was nodig, want van ongehoorzaamheid zou vast en
zeker bestraft worden. Zenuwachtig liep ik naar mijn tas waarin ik onder
andere de balletjes had meegenomen en haalde ze uit de tas. Ik nam de
balletjes in mijn hand en staarde er wat ongeloofwaardig naar. Nog even en
dan zou ik ze in me voelen. Nog eens liet ik de balletjes door mijn hand
gaan en voelde het bewegen van de binnenste balletjes. Terwijl ik wat heen
en weer met de balletjes bewoog kwam hij terug. "Ik zie dat je ze
gepakt hebt", zei hij, "maak ze maar eens goed vochtig". Ik
keek hem aan, nu moest ik er echt aan geloven. Voorzichtig nam ik een
balletje in mijn mond en sabbelde er op. Daarna het andere balletje.....
Ik begon me licht in mijn hoofd, gespannen en opgewonden te voelen. Hij
nam de balletjes van mij over en keek me aan. "Doe je slipje maar uit
en spreid je benen", was het volgende wat hij tegen me zei. Een licht
prikkelend gevoel in mijn onderbuik kwam nu opzetten. Ook al was ik best
bang voor wat die balletjes uit konden richten, ik werd er ook geil van.
Nadat hij nog eens de balletjes in zijn mond had genomen en ik met
gespreide benen voor hem stond, voelde ik hoe hij het eerste balletje naar
binnen duwde. Daarna kwam onvermijdelijk het tweede balletje er achteraan.
Dat stelde niet zo veel voor...... het voelde eigenlijk helemaal niet
onplezierig, om niet te zeggen best wel lekker. Bewegen durfde ik echter
niet, bang voor wat er dan kon gebeuren. Met een grijns op zijn gezicht
keek hij me aan. "Kleed je maar aan, dan kunnen we gaan eten",
maar ik durfde me nog steeds niet te bewegen. Toen ik stokstijf bleef
staan veranderde de grijns in een geamuseerde lach. "Durf je je soms
niet te bewegen?", vroeg hij me. Hij liep naar me toe, ging voor me
staan en pakte me bij mijn heupen vast. Langzaam duwde hij mijn heupen
heen en weer en ik voelde de balletjes bewegen..... in mij!!! Wat een
gevoel was dat.... opwinding maakte zich meer en meer meester van me. Wat
moest dat wel niet worden, want we gingen uiteten en iedere stap zou ik
die vibratie in mijn buik voelen?! Voorzichtig nu, kleedde ik me aan,
proberend niet te veel te bewegen omdat iedere schok me steeds wat geiler
maakte. Op weg naar buiten, de trap af naar beneden, voelde ik heel
duidelijk hoe de beweging van de balletjes mij stimuleerden. Ik had moeite
me in te houden, hoe moest ik dit een hele avond vol houden!
Dit kon een ware marteling worden. Buiten wilde ik het liefst flink doorlopen, zodat de periode dat ik moest lopen zo kort mogelijk zou zijn. Hij echter, dwong me langzaam te lopen, om goed te voelen hoe de balletjes in me bewogen en me, met iedere stap, meer en meer opgewonden maakten. Maar hoe opgewonden ik ook raakte, ik verbeet het, want midden op straat klaarkomen, dat kon naar mijn idee toch absoluut niet! Ieder afstapje verergerde het gevoel nog eens. Ik voelde hoe het vibrerende gevoel zich door mijn hele lichaam verspreidde en mij langzaam het logisch nadenken onmogelijk maakte.
Ik werd echt bijna gek toen we langs een grote brede trap liepen en hij dreigde dat als ik me niet snel ging gedragen ik daar af zou moeten lopen. Zo goed en kwaad als het ging probeerde ik me te gedragen en bijna smekend vroeg ik hem dat niet te doen.... Gelukkig voor mij was hij tevreden door mijn belofte van verbeterd gedrag, want ik hoefde gelukkig niet de trap af..
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl