Het was die avond behoorlijk koud buiten en daarom
had ik over mijn outfit een jasje en een rokje aangetrokken. Ondanks de drukte
op het redelijk vroege tijdstip dat we in Bar X aankwamen was het binnen nog
best fris.
Daarom vroeg ik ook aan Meester Bert of ik mijn jasje en rokje nog even mocht
aanhouden. Dit vond hij een prima idee en zei mij dat hij me wel een seintje
zou geven als hij het tijd vond worden dat ik me mocht ontdoen van mijn warme
kleding. Ik vond het verschrikkelijk lief van hem dat ik niet onnodig kou hoefde
te lijden en begon ontspannen aan het begroetingsrondje. Aan de andere kant
vond ik het wel jammer dat ik me nog niet in mijn leuke lakbody mocht vertonen,
want ik voel me daar erg goed in! Ik hoopte dan ook maar dat ik snel het sein
zou krijgen. Ik sta gezellig met een vriend te praten op het moment dat Meester
Bert ineens weer ten tonele verschijnt. Hij liet mij weten dat het tijd was!
Direct voel ik me op een hele prettige manier gespannen. Blij, maar verward,
omdat ik mijn reactie op zijn manier van handelen niet verwacht had liep ik
ietwat onzeker naar achteren om aan de opdracht gehoor te geven. Ik dacht nog
even terug aan die blik in zijn ogen en de manier waarop hij tegen me gesproken
had, terwijl ik me ontdoe van mijn jasje en rokje. Dat zalige onzekere gevoel
komt op dat moment nog sterker bovendrijven. Eindelijk sta ik daar dan in mijn
slavinnen tenue en voel me dan ook helemaal Zijn slavin!
Dit betekent niet dat ik me alleen maar onderdanig naar hem zal gedragen. Op
de een of andere manier wordt mijn ondeugendheid dan ook direct aangewakkerd.
Ik ben bang dat ik de prijs voor de meest brave slavin nooit zal winnen?!
Toen we met vrienden stonden te kletsen kreeg ik op een gegeven moment de opdracht
van hem om drankjes te gaan halen en ik liep braaf in de richting van de bar,
waar ik ttegen een goede vriend aanliep. Ik bleef gezellig kleven, geen notie
meer gevend aan mijn opdracht. Na een tijdje zie ik iets bewegen in mijn ooghoek
en kijk die richting op. Oeps!! Ik kijk rechtstreeks in het gezicht van Meester
Bert (dat overigens boekdelen sprak!) Hij stond daar met 1 arm leunend op een
tafeltje mij strak staat aan te kijken. (zag er overigens erg goed uit! *grijns*
) Ik voel direct wat hij bedoelt en excuseer me naar mijn kletsgenoot en ga
direct drankjes halen. De vriend met wie ik stond te praten wist ook onmiddellijk
wat er aan de hand was en had hierin de grootste schik. Terugkomend met de gewenste
drankjes op het blad zij ik na even gewacht te hebben nogal verontwaardigd tegen
Meester Bert of hij zelf zijn drankje niet even van het blad kon pakken……
FOUTJE!!! Ik kan niet eens uitleggen wat voor blik hij me op dat moment gaf,
maar het schaamrood trok mij aardig hoog op toen hij me liet beseffen dat ik
hem probeerde te commanderen. Daarna heb ik iedereen maar op de nette manier
van drankjes voorzien!
Ik had polsboeien om moeten doen en deze werden aan elkaar vastgezet. Why?? Just for fun! That’s the way Masters are! Heerlijk vind ik dat altijd. Maar aard van mijn beestje is erg ongeduldig en ik vond het tijd voor wat actie. Ik bekeek de duo musketon en kondigde aan dat die toch makkelijk los te krijgen moest zijn. Direct voegde ik daad bij woord. Toen Meester Bert in de gaten kreeg wat ik aan het proberen was liet hij me meteen streng weten dat dit niet mocht. Plop!! Na zijn opmerking had ik het voor elkaar. Ik was weer los. Maar de blik die ik van hem kreeg deed mij wensen dat ik mijn polsen netjes aan elkaar had laten zitten…. Eigenlijk schaamde ik me een beetje, omdat ik niet naar hem geluisterd had en natuurlijk protesteerde ik door te zeggen dat ik er niets aan kon doen en dat hij te laat was…... Natuurlijk trapte hij daar niet in en was het mijn eigen schuld dat hij mijn polsboeien daarna onverbiddelijk met slotje aan elkaar vastzette zodat ik deze echt niet meer los kon peuteren. En geloof me, tijdens zijn toilet bezoek heb ik het echt geprobeerd…! (sorry Meester Bert!)
Meester Bert was wat te eten gaan halen. Op zijn bordje lag ook een hoeveelheid fruit. Ik kreeg een druif in mijn mond van hem en ik kon het niet nalaten tegen hem te zeggen dat zo’n druif tenminste een knevel in mijn maat was. De gemene grijns op zijn gezicht vertelde me op dat moment niet veel goeds. Hij prikte met zijn vork in een ander stukje fruit en stopte dit in mijn mond. Hmmm lekker dacht ik nog, maar toen ik kauwbewegingen wilde gaan maken verbood hij me dat direct. Ik mocht alleen maar fruit hapjes aannemen maar absoluut niet kauwen. Op een gegeven moment stond ik met een uitpuilende mond vol met fruit en wenste op dat moment een echte knevel! Hij bekeek mijn gezicht en moest er heel erg om lachen. Ik schaamde me alweer, zeker toen hij anderen begon te vertellen waarom ik er met volle wangen bij stond. Het leek wel of iedereen me op dat moment aan het uitlachen was. Zelfs de gasten aan andere tafeltjes was het niet ontgaan wat Meester Bert met mij deed. Gelukkig wist ik ook wel dat het niet echt uitlachen was van anderen, maar het juiste effect werd zeker bij mij bereikt. Ik voelde me heeeeel klein! Toen Meester Bert zag dat ik het echt benauwd begon te krijgen mocht ik gelukkig kauwen en slikken. Ik was blij dat het voorbij was, maar Meester Bert vond dat ik het nog wel een keertje mocht ondergaan……. Dank U wel Meester Bert GRRRRRRrrr!!
Toen werd het tijd dat ik met Meester Bert mee “mocht” naar de kelder.!
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl