In de SM kamer aangekomen zei hij zei me dat ik het rode krukje moest pakken en midden in de speelkamer moest plaatsen. Ook nog eens recht voor de spiegel, daar moest gaan zitten, rechtop, handen achter mijn hoofd. Natuurlijk stechelde ik een beetje met de plek, ik wilde liever iets verder van de spiegel af, maar zonder pardon kon ik die dus weer verplaatsen. Hij liep om me heen, deed mij pols en enkel boeien om en bekeek rustig dit tafereel, waardoor ik me een beetje opgelaten ging voelen. Hij vroeg me hoe ik het zo vond voor de spiegel en of ik de regels nog kende. Op die momenten kon ik hem wel villen, het brengt me in verwarring, ik vind het afschuwelijk om dan te moeten spreken. Mijn meester gaf mij de opdracht om de 15 regels die ik uit mijn hoofd had moeten leren, op te noemen. Ik probeerde me de regels voor de geest te halen, maar hij bleef mentaal op me inwerken en ik wist er amper één op te zeggen. Daar was hij dus niet blij mee, ik moest mijn ogen dicht doen en ik hoorde wat gerommel. Hij beval me op te staan en vervolgens weer te gaan zitten. AU,...shit, het voelde of dat ik op een egel zat, pijnlijke prikkels martelde mijn achterwerkje. Hij drukte op mijn schouders zodat het nog pijnlijker werd, nee daar genoot ik echt niet van. Hij pakte twee metalen haken van de muur, tikte die tegen elkaar en zei dat ik er nu zeker vijf op moest zeggen. Daarbij zei, dat ik ze moest tellen want elke tik zou bij de straf op geteld worden, die er al stond. Nu tellen en dan ook nog eens de regels opzeggen is volgens mij zelfs voor een volleerde slavin niet de doen. Ik deed vreselijk mijn best me te concentreren, maar hij deed het erom. Hij gaf me een schaamte gevoel door te zeggen dat het er nergens op leek, dat ik niet in staat was om 1/3 van de regels te noemen. Het aantal liep gestaagd op, hij werd wat milder en hielp me een klein beetje op weg door me uitdrukkelijk te vragen wat de eerste regel was. Met veel moeite kwam die er uit. Nu nog vier, ook dat koste grote interne strijd. Wat was ik opgelucht toen ik de vijfde over mijn lippen kreeg. Maar nog meer toen hij uiteindelijk het egel-matje onder mijn achterwerkje vandaan haalde, wat ik als zeer pijnlijk ervoer, even niet wist waar ik het zoeken moest. Zelfs zijn strelende handen konden me op dat moment niet van de pijn verlossen, wel de koele zachte zitting van het krukje. Toch was dit van korte duur, het was tijd om mijn straf te ondergaan. Hij beval me op te staan en nam zelf plaats. Ik moest over zijn knie, ergens wilde ik me verzetten, maar het verlangen naar was veel sterker, een fikse spanking volgde. En weer werkte hij mentaal op me in, het gloeide, deed mijn best om de tel bij te houden. Ik ging steeds weer de mist in, verwenste hem in gedachten naar de hel. Intussen was ik al behoorlijk geil geworden, verlangde naar ontlading, maar hij liet het niet toe. Uiteindelijk was hij toch tevreden, ik wist te zeggen wat er nog aan verdiende klappen stond, vraag me niet hoe. Zijn handen dwaalde over mijn lichaam, speelde met mijn borsten, zijn hand ging tergend over mijn natte kutje heen, plagend even twee vingers diep naar binnen. Al kreunende, smekende kreetjes die over mijn lippen kwamen, geen pardon, knielen, hoofd tegen de grond, en de eerste slagen van de zweep kwamen gestaagd op mij neer en ik kon niet anders dan ondergaan en ik genoot daar intens van, voelde elke slag als een streling. Ergens in mijn hoofd speelde de vraag, waar ik mee bezig was, waarom ik zo intens onderging, maar kreeg de kans niet daar dieper over na te denken en eigenlijk wilde ik dat ook niet. Dit is waar ik naar op zoek ben mijn innerlijk, mijn diepste verlangen! Weer even die intense knuffel, waardoor ik me liet misleiden, alleen mijn lijf liet spreken, die net toen ik het 't lekkerst ging vinden werd afgebroken. "Alstublieft ga door" dacht ik, maar ik zei niks, ik wilde het niet toegeven of er om vragen. Hij gaf me de opdracht in de hoek te gaan staan, en ik deed dat deze keer zonder morren , nog hevig onder de indruk van zijn meedogenloosheid. Ondanks dat ik me bewust was van mijn natte kutje, het bijna ondraaglijke verlangen in mijn lijf, spitste ik mijn oortjes. Niet het lef me om te draaien, wat ik anders waarschijnlijk eerder wel gedaan zou hebben. Ik kon de geluiden niet thuis brengen, mijn nieuwsgierigheid en spanning groeide gestaagd. Een fel licht deed me uit mijn gedachten schrikken, shit de zoveelste foto, het deed me terug denken aan mijn eerste les, die in mijn ogen tien keer beschamende was vergeleken met deze keer. Toen kreeg hij daar ook al geen genoeg van .Wat kan het wachten dan lang duren, wachten waarop, ja, je raad het al verlangend naar het gene wat nog zou komen. Verlangend naar de pijn , intens verlangend naar de marteling die verzacht word met intens genot, zijn waardering, mijn trots, want laat ik duidelijk zijn. Ik wilde trots zijn, lezen in zijn ogen dat hij trots op me is, mijn grenzen ontdekken en nog meer verleggen.
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl