Terwijl hij me zo heerlijk streelde , stelde hij me de vraag * Wat zeg
je dan als de Meester je zo verwent?* Ik verslikte me bijna, eerder de week
was er een kleine discussie via mail geweest. Met veel tam tam had ik gezegd
"als je maar niet denk dat ik dankjewel ga zeggen". Het enige antwoord
wat ik toen kreeg was " we zullen zien" met een *EG*. Prompt weigerde
ik dan ook om het te zeggen. Weer herhaalde hij zijn vraag en ik had het lef
om te blijven zwijgen. Ik zag zijn gelaatstrekken grimmiger worden, ik kon er
niets aan doen. Ik haatte het om te moeten spreken, laat staan dat ik ging bedanken.
Hij dreigde me daarvoor te zullen straffen en kneep me pijnlijk in mijn tepels...shit...dat
deed even zeer. Hij had het over de cane, waar ik nog geen benul van had wat
ik me daar bij moest voorstellen. Maar toen Hij hem even aan mij liet zien en
hij zei dat dat een hele gevoelige zaak zou zijn, brak mijn weerstand. Ik koos
eieren voor mijn geld en zei behoorlijk beschaamd "Dank U Wel Meester".
Hij liep naar het rek, en kwam terug met een paar klemmen die met elkaar verbonden
waren door een ketting. Deze zette hij bijna teder vast op mijn tepels, ik kreunde
zachtjes ......mmmhh.... ik denk van genot. Vervolgens trok hij me stevig tegen
zich aan, au...dat voelde toch wel even anders. Hij nam de ketting in zijn hand
begon daar aan te trekken, van zacht naar steeds harder. Afwisselend trok Hij
aan die ketting recht naar voren, omhoog, omlaag en opzij. Ik werd steeds geiler
van dit gevoel en zakte een beetje weg. Plotseling liet de Meester de ketting
los en door het rukje aan mij tepels werd ik weer bij de les geroepen. Hij kuste
me nogmaals en weer voelde ik me smelten… Ik dacht (een beetje teleurgesteld
) dat het wel voorbij was en dat Hij de straf vergeten was.
Maar dat was een vergissing. Tijd om bij te komen kreeg ik amper. De straf van
de mail was hij dus niet vergeten. Hij dwong me zelf om een paar zwepen van
het rek te kiezen. Verrekte gemeen, er hingen er vele en ik had geen flauw idee
waar ik goed aan deed. Toch vond ik mezelf wel bij de hand, want ik haalde ze
wel op de juiste manier van het rek. Zeg eerlijk was toch niet slecht van voor
een eerste les,...Hij liet me nogmaals de cane zien en zei dat ik er daar zeker
vijf van zou ontvangen. De rest van de straf zou hij afwisselen met de verschillende
zwepen. Heel even dacht ik "mijn god waar ben ik aan begonnen". Maar
het verlangen om te mogen ondergaan was veel en veel sterker. Ik had ook het
gevoel dat hij me behoorlijk op de proef wou stellen, nu dan had hij aan mij
geen verkeerde. Hij pakte naar zijn zeggen een veel zwaardere zweep en met een
flinke knal kwam de eerste neer op mijn rug. Dat was wel even anders als de
vorige, deze klappen kwamen met meer kracht aan. Mijn lichaam schokte op de
klappen die kwamen, het tellen ging me moeilijk af. Heel mijn rug moest er aan
geloven en ook mijn billen ontzag hij niet. Daarbij wisselde hij het af met
zijn blote hand en ik deed moeite ze te ontwijken. Uiteraard was dit vergeefs
en zowel mijn rug als mijn billen kleurden dan ook al snel mooi rood volgens
zijn zeggen. Hij stopte even met slaan en liep om mij heen. Hij kwam voor me
staan en haalde de klemmen van mij tepels, daar was ik niet zo content mee want
het deed verrekte zeer. Hij verzachte dat door ze om beurten in zijn mond te
nemen en er zachtjes aan te sabbelen. Je zou kunnen zegen dat het leed alweer
geleden was. Hij zei me dat er wat vocht uit kwam en dat Hij dat een mooi teken
vond om hem te bedanken. Ik geneerde me, maar zag aan zijn gezicht dat hij het
meende, een trots gevoel kwam in mij naar boven. Na een heerlijke knuffel, waar
voor mij geen einde hoefde te komen ,vond hij het tijd worden voor iets anders.
>
Hij zette me voor het kruis, wat zo wie zo
al veel indruk op me had gemaakt. Daar aan vast geketend, had ik weer het gevoel
van totale machteloosheid. Met een gemene grijns plaatste hij op nieuw klemmen
op mijn tepels. Dat gevoel kende ik al een beetje dus was daar wat minder angstig
voor, maar tot mijn sch(r)ik pakte hij nog een stel klemmen. Hij lachte naar
me en streelde zachtjes met die klemmetjes langs mijn lichaam in de richting
van mijn buik. Ik begon het ergste te vrezen, moest nu ook mijn kutje er aan
geloven? Dat zou hij toch niet echt doen? Hij bleef naar me lachen en ging op
zijn knieeen voor me zitten zodat ie er beter bij kon. Hij deed het echt. Hij
pakte een van mijn lipjes en trok die naar buiten. Nog geloofde ik het niet
echt, maar Hap! Daar voelde ik die klem zich vastzetten in mijn gevoelige vlees.
Gelijk daarna deed Hij hetzelfde met de 2e en ik merkte dat het vooral mijn
eigen angst was waar ik last van had. Het viel gelukkig mee. Dat was zeker op
mijn gezicht af te lezen dus hij hing er een gewichtje aan en nog één,....Ik
kreeg meer het gevoel dat ik voor een eindexamen daar was dan voor een eerste
les.
Mij weer totaal op het verkeerde been zettend pakte hij een camera, vroeg me
nog of ik mijn gezicht af geschermd wilde hebben. Ik zei dat dat niet hoefde
en vervolgens duwde hij me een bit tussen de tanden. Ik kreeg een balletje in
de handen waarbij hij vertelde dat het ter vervanging was van het stopwoord.
Het stelde me zo gerust dat als ik nog angst had dat op dat moment totaal verdwenen
was. Ik moet eerlijk bekennen dat ik een bloedhekel heb als er foto's van me
worden gemaakt, voelde me ook echt niet prettig. Ook daarover had ik in mail
hoog van de toren geblazen door te hebben gezegd dat hij ook dat wel kon vergeten.
Het was de wil om te doorstaan en om werkelijk te leren wat me er door heen
hielp. Op een gegeven moment brak het zweet me uit, één van de
klemmen met een gewicht ging me parten spelen. Een helse pijn schoot er door
mijn onderlichaam. Als de Meester niet zo alert was geweest, had ik denk ik
zeker het stopwoord moeten gebruiken, in dit geval het balletje moeten laten
vallen. Hij zag de blik naar mijn hand en begreep al vrij snel. Kwam naar me
toe, en verwijderde de pijnlijke klem, vervolgens een heerlijke knuffel.
>
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl