Nog weer later als raven even weg is, pakt Mr.Bert mijn ene been en doet mijn benen een stukje uit elkaar. Hij vertelt me dat ik altijd toegankelijk moet zijn. Ben ik dat nu? Nee, want ik heb mijn benen dicht. Nederig en klein doe ik mijn hoofd naar beneden. Dat had je natuurlijk al eerder geleerd is Zijn opmerking, mar nee, dat is niet zo. Voor mijn eerste Meester waren dit soort dingen niet belangrijk, net zo goed als hij ook niet wilde dat ik hem Meester noemde. En ja, ik weet het wel, mar het is nog wel erg wennen. Maar daarna probeer ik echt mijn benen uit elkaar te houden. Dit zijn de momenten dat ik me heel klein en onderdanig voel. Die het gevoel van willen dienen erg sterk oproepen. Dan nog maar iets anders. Ik heb nog een string aan. Dat is natuurlijk ook niet de bedoeling. Ik zeg dat ik die voortaan uit moet laten. Dat is een deels goed antwoord. Ik vraag of ik hem nu uit moet doen. Dat antwoord is deels goed. Dan ben ik even in de war, weet het natuurlijk niet. Het spijt me Meeseter. Dat is gelukkig wel het goede antwoord. Dan moet ik mijn string uittrekken. Opnieuw gene. Weten dat ze naar me kijken. Maar ik doe het. Het voelt goed om te luistere en te doen wat hij wil. Hij kijkt daarna naar ons allebei en zegt dan dat hij zo een mooi uitzicht heeft aan beide kanten. Het voelt fijn om daar een klein beetje deel van uit te maken op dat moment. Mooi zo gewoon als er met dit soort dingen om wordt gegaan. Eigenlijk houd ik daar wel van, al moet ik er ook aan wennen. Wat dat betreft zijn mijn vrienden preutser dan ik ben.
Dan kletsen we weer verder. Vertellen over de studenten in de buurt die wel regelmatig even naar binnen gluren. Dat het eigenlijk wel opwindend is. Ik zeg dat ik het niet zo zou voelen. Ik herhaal dat stom genoeg een paar keer. Dan moet ik voor de Meester komen zitten. Op mijn knieën. Benen stukje uit elkaar. Hij vraagt me of ik het zeker weet. Ik krabbel terug. Weet natuurlijk al dat hij het gewoon hier voor het raam zal uitproberen!!. En ja hoor, hij steekt een vinger in mijn kutje. Ik voel tot mijn ontzetting dat ik vochtig ben. Voel me verraden door mijn lichaam. Ik vind in openbaar echt niet leuk, waarom reageert mijn lichaam dan zo??? Hij gaat weer verder met mij vingerde. Hij is zo geweldig goed hierin, raakt elke keer net de plekjes die me gek maken... Het windt me op. Ondertussen plaagt Hij me. Vertelt dat ik zo nat ben en dat ik zo geil ben en gemakkelijk op te windend. Ik weet dat natuurlijk allang, toch roept dit ook schaamte op. Ik voel me heel onderdanig. Hoofd naar beneden. Klein. Dan moet raven maar eens voelen hoe nat ik ben, wat ze doet. En natuurlijk hebben ze het er samen over. Ik met een rood hoofd erbij.
Meester windt me steeds meer op, maakt me gekker. Ik zeg nog niet altijd Meester en terecht wordt daar ook wat over gezegd. Dus vanaf dan probeer ik er echt op te letten als ontschiet het me een enkele keer ook. Hij denkt hardop na of hij door zal gaan of niet. Ik vraag met schaamte om door te gaan. Zo stom, boven had ik lang zoveel schaamte niet. Dat is voor mijn gevoel ook de speelruimte waar het mag. Hier in de huiskamer, met mensen die evt naar binnen kunnen kijken roept het allemaal zoveel meer schaamte op. Ik voel me dan ook de hele tijd erg klein. Gelukkig gaat hij door. Maar als ik netjes vraag of ik klaar mag komen, mag dat natuurlijk niet. Maar ik vraag het meestal pas als ik het echt niet lang meer kan houden. Hij maakt het me hiermee dus wel erg moeilijk.... I moet echt heeeel erg mijn best doen om niet klaar te komen!! Gelukkig lukt het nog en laat Meester me niet al te lang wachten en dan kom ik nog een keer heeeel heftig klaar. Hij laat zien hoe nat zijn vingers zijn. Ik neem er eentje in min mond en daarna ook de andere. Hij maakt de opmerking dat ik dit fijn vind. Ja. Dit is mijn manier om dankbaarheid te tonen. Dat ik het fijn vond vanavond. Dat het bijzonder was. Dan mag ik raven nog een kusje geven. Onzeker wat de bedoeling is, doe ik dat natuurlijk dom genoeg eerst op haar wangen en dan op haar mond. Eigenlijk voelt het wel heel fijn, zou ik wel langer willen zoenen.
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl