Spanning

Afgelopen dagen ziek geweest, ziek als een hond. Hoesten, proesten, niezen, snuiten, koorts en mijzelf wel een beetje zielig vinden.
Heel sterk de behoefte hebben aan Jou, niet alleen voor mijzelf als zieke slavin zijnde, maar meer omdat Jouw woorden, aanraking of blik bij mij wonderen doet in elk opzicht.
Dan breekt de vrijdag aan en ik heb al per msn aangegeven dat ik mijn onderdanige gevoelens te weinig heb kunnen voelen, griep enzo :o(
Beetje uitdagend in woorden al geweest op msn, om wat voor reactie dan ook op te roepen, maar ook omdat ik weet dat Jij je ook al niet lekker voelt en ik hoop Je zo ook wat lol te kunnen bieden. Maar ook om Jou aandacht te kunnen geven, waar Jij net zo goed behoefte aan hebt.

We hebben afgesproken op het station, alwaar ik Je al snel uit de tram zie stappen en mijn hart weer 1 slag mist :o)
Al kletsend lopen we naar de Griek, waar we onze avond beginnen met een heerlijk uitgebreid maal en flink wat wijn, wat ons goed doet.

Ik hoor mijzelf af en toe dingen zeggen die onder het kopje “Uitdagingen” horen, maar Je reageert niet of nauwelijks hierop. Natuurlijk weet ik wel dat Je het hoort, maar Je geeft geen krimp. Gelukkig maar, want ondanks dat ik mij realiseer wat ik aan het doen ben, zou ik ook niet echt willen dat Je op mijn manipulaties tot correctie ingaat.
Ik haat mijzelf af en toe dat ik het desondanks probeer, maar leg mij bij mijn onvolkomendheid van die momenten neer. Niet om te berusten, maar omdat ik weet dat het bij mij hoort.

’s-Avonds in bed kan ik heerlijk in je armen gaan liggen, het heerlijkste moment van ons weekend, elke week weer. Jouw ademhaling horen, die mij rustig maakt…Jouw lijf voelen wat mij warm maakt, Jouw aanwezigheid voelen die ik zo graag heb. We slapen een heerlijke slaap, zij aan zij..lijf aan lijf en ’s-Morgens word ik gewekt door Jouw handen, door Jouw stem. Ik voel mij verwend :-)

Gedurende ons weekend hoor ik mijzelf dingen zeggen die onder ‘verboden’ vallen, het woordje t*ch valt meermalen. Je zegt me dat ik met vuur speel, dat ik uitdaag en ‘of ik het zo nodig heb?’ Ik durf niet verder te gaan met uitdagen, omdat ik weet en zie dat Jij je ook ziek voelt en wil mijn verlangens niet laten overheersen.
Ik probeer ook zo weinig mogelijk sexueel gerichte aanrakingen te maken, niet omdat ik denk dat Jij jezelf niet in de hand kan houden, maar omdat ik eigenlijk niet zo ‘inhalig’… zo ‘gretig’ wil zijn.
Wel vind ik het heerlijk om aan Je hand te lopen door de stad, met Je te praten, naar Je te luisteren en naar Je te kijken. Alleen dat al, kijken naar Je…Je moest eens weten wat DAT met mij doet. Gewoon, als Je bezig bent bij de pc, met eten of drinken..of iets vertellen….ik hang aan Je lippen, keer op keer.

Zaterdagnacht in bed komt het tot een heftige, harde neukpartij (vrijen is hier een woord wat de lading absoluut niet dekt :o)) en ik voel mij zalig. Het moment dat Jij in mij klaarkomt, is hemels… altijd weer.

Het verlangen scheurt mij af en toe in 2-en, aan de ene kant niet willen toegeven dat ik het nou eenmaal nodig heb Jou ten dienste te zijn, Jou ter wille te zijn, van Jou te zijn. Aan de andere kant het vragen: Meester, mag ik ook nu van Jou zijn? Mag ik lijden voor Je? Mag ik dienen in alles wat er in Jouw hoofd speelt?
Gelukkig gaat het steeds beter in het uiten van mijzelf en kan ik er soms ook gewoon om vragen: Meester, wil Je mij pijnigen? Wil Je mij vernederen, gebruiken?

Alleen dit weekend kom ik niet verder dan uitdagen en verboden woorden gebruiken, sullige ikke :-S


We zitten op zondagmiddag een stukje SM-film te kijken. Je kijkt mij aan en vraagt: “Ben je geil? Ik ruik je”
Ik lach wat ongemakkelijk, zeg ‘nee hoor’ en vraag toestemming om snel naar het toilet te gaan om te plassen. Op het toilet plas ik snel, maar voel ook bij mijzelf of ik nou inderdaad zo nat ben dat het te ruiken is voor Je. En inderdaad…*bloos*..ik ben zeiknat.
Mijn verlangen naar Jou, mijn verlangen naar mijn eerder uitgesproken wens om ‘harder’ aangepakt te worden, om ‘verder’ te gaan is te ruiken, te proeven en te voelen. Ik stuiter zowat in mijzelf en jubel dan ook inwendig wanneer Je je vinger in mijn mond steekt en mij zo mee naar boven trekt.

Als vanzelf kleed ik mij uit, terwijl een stemmetje in mijn hoofd roept: ‘ nou nou, je bent wel erg geil en gewillig, he? Dat je je meteen al uitkleedt zonder dat erom gevraagd hoeft te worden’
Een blik van Jou doet wonderen, bij deze dus weer :)

Je zegt mij op bed te gaan liggen, voorkant of achterkant, mag ik zelf kiezen. Inwendig raak ik ff de kluts kwijt, want die keuzes van Jou kan ik nooit inschatten. Wat is het voordeel/nadeel van op mijn rug of buik gaan liggen? Moet IK er voordeel bij hebben?
Een sinistere blik van Jou doet mij besluiten op mijn rug te gaan liggen, in een poging de boel ‘onder controle te kunnen houden, want ik kan alles zien’ Dom, dom, dom, raven :o)
Je maakt mijn polsen vast aan de touwen van het bed en glimlacht: “tja, als je op je buik was gaan liggen, had je met de zweep gekregen. Maar nu………..’

Ik slik terwijl ik Je zie weglopen naar de speelkamer en twijfel waar ik uberhaupt goed aan gedaan zou hebben.

Je komt terug met een milde zweep (waarvan Je later zegt dat ie, in tegenstelling tot de andere zwepen, ‘tegen nattigheid van een slavin kan’ en ik reageer quasi beledigd, lachend als een boer met kiespijn) en een doosje.
In het doosje zitten wat electro-attributen en ik voel de spanning stijgen in mijzelf (echte spanning dus) Ook heb je het rijzweepje met het handje meegenomen en tikt af en toe venijnig op mijn benen, kutje en tieten.

Je komt zitten op het bed en haalt 2 tepelklemmen tevoorschijn, die aangedraaid worden met schroefjes. Holy shit, denk ik….die kunnen gemeen zijn!
En ja hoor, Je zet ze erop en draait ze rustig aan, terwijl ik begin te kermen dat ze zeer doen. Naderhand meld ik Jou dat ze eigenlijk wel meevallen, dat ‘ze’ in de SM-film heftiger leken door mijn eigen invulling ervan. Shitttt, ook dat had ik beter niet kunnen zeggen, want lieflijk als Je bent, draai Je ze nog vaster aan. “Voel je ze nu wel???”
Kreun en kerm dus…..ik en mijn grote mond :-(

Blijkbaar is wat je al in het doosje bij je had nog niet alles wat je wilde gebruiken. Je gaat weer naar de speelkamer met de woorden: “Ff nog iets anders pakken…..of zal ik ook maar de naalden meenemen??” Mij in totale verwarring en beginnende paniek achterlatend op het bed.

“Naalden??? What the fuck?? Hij zal toch geen naalden gaan zetten nu??? Ik lig hier vast, kan niet weg, mijn handen niet voor mijn lijf houden, ik vind het eng, ik ga vast flauwvallen of overgeven of gillen…helluppppppp”
Ik voel mijn bloed pompen, mijn hart kloppen en ik weet dat, wanneer Je terugkomt, Jij een verwarde en paniekerige blik in mijn ogen moet zien.


Je grinnikt…uiteraard, pfffttttt…en kijkt naar me met een klein en mij onbekend tasje in Je handen wat Je boven mijn hoofd neerzet om in de badkamer wat iets nat of schoon te maken.
Mijn ogen laten het tasje niet los, alsof ik er doorheen zou kunnen kijken als ik maar blijf proberen zodat ik kan zien of er daadwerkelijk naalden in zitten. Zo ja, dan nog kan ik niets doen, besef ik mij maar al te goed. Maar mijn blik blijft erop gericht totdat Jij terugkomt om de geleidende plakkertjes op mijn huid aan te brengen.

Je sluit een klein kastje voor stroom pulsen aan met draden op de plakkers en ik kijk gelaten wat je allemaal aan het doen bent. (wat kan ik anders, weet ik….maar geestelijk laat ik het toe, ik weet dat ik altijd een stopwoord heb). Ik blijf in gedachten sowieso gefixeerd op het tasje, waarvan ik denk dat er naalden inzitten. Ik voel mijn poriën openstaan, ik voel mij op scherp staan om te gillen als er daadwerkelijk naalden uitkomen. Maar ik stop niet! No way, Master :o)

De eerste stroomstootjes zijn vast om mij een beetje te laten wennen maar ze geven zo te zien nog niet het door Jou gewenste resultaat. Ik begin me zelfs een beetje te onspannen en denk nog even Pff daar mom ik goed mee weg:-) Maar volgens mij had Jij dat door en je pakt weer het tasje en nu breekt er ineens voor mij opnieuw nu een nog spannender moment aant. Zitten er dan toch nog naalden in????
Ik zie dat wat er uitkomte zeker geen naalden zijn en slaak een bijna onhoorbare zucht van verlichting, nee dus :o) pffftttttt…..l Lig ik me daarvoor in de stress te werken?? Schijterd, zeg ik tegen mijzelf…je wil toch zo graag verder gaan, harder gaan, meer over hebben voor je Meester?? You and your big mouth…. Waarom dit nou zo blijft trekken en afstoten tegelijkertijd…ik weet het niet..

Uit het tasje haal Je nu een klein metalen eitje, wat Je inbrengt bij mij en nog wat meer draadjes, die aangesloten worden op plakkertjes. Maar ook aangesloten op die venijnige r*t klemmen op mijn tepels, die bankschroefjes….owwwwww Nu ben ik stil, afwachtend en berustend…voor een moment…totdat Jij de ‘spanning’ wat meer gaat opvoeren.
Vreemde tintelingen rondom mijn tepels die overgaan in fellere stroomstootjes. Tintelingen rondom mijn klit en kontgaatje, ik probeer mijzelf af te vragen of het nou lekker is of pijnlijk? Het is moeilijk onder woorden te brengen waar pijn begint en overgaat in genot, wanneer de tintelingen en pijnlijke stootjes door mijn lijf trekken.

eitje

Een fellere stroomstoot door mijn tepels doet mijn lijf wegdraaien, kronkelen zover mogelijk.
“Draai je terug” zeg Jij en ik luister.
Mijn klit krijgt nu zachte, kloppende stroomstootjes. Wanneer ik de eerste stootjes voel, geef ik een gilletje als reactie, maar het valt eigenlijk wel mee. Het kloppende gevoel maakt dat ik een warm, verlangend gevoel in mijn onderbuik voel. Maar nu ga Je verder en ik voel meer en meer tintelingen, stroomstoten en gevoelens door mijn lijf schieten. Ik probeer te ontdekken aan mijn lijf of Je soms ook iets IN mijn kontgaatje hebt ingebracht, maar ik kom er niet achter. Het is gewoon het gebied rondom wat ik voel. Ik kan het niet precies plaatsen en dat maakt mij een beetje angstig.

Maar nog steeds geen stopwoord, no way :-Þ Ik wil verder, niet toegeven aan mijn angstige gedachten, maar toegeven aan Jou, hoe ver Jij wilt gaan, wat Jij ermee wilt doen.
Je verzet wat plakkertjes rondom mijn klit, mijn piercings en draait de stroom weer wat omhoog. Ik zie de lampjes van het verdomde/geliefde kastje flikkeren, vervloek inwendig dat ‘stomme kerstboomlampjes-ding’ en probeer mij in te stellen op wat komen gaat, wat niet lukt natuurlijk.
Nu voel ik weer gemene stroomstootjes door mijn tepels jagen, dan weer op mijn klit, mijn kontgaatje en ik piep, draai, kerm, kronkel en kreun dat het een lieve lust is.

Ik kijk in Jouw ogen en zie de door mij geliefde flikkering erin, een onheilspellende blik voor beginners, maar ik weet dat ik dat niet meer ben. Maar zo voel ik mij wel nu en probeer in Jouw ogen te zien wat Jij ziet: een mens, een slavin, geheel van Jou, Je kunt ermee doen wat Je wilt en nu ligt ze te kronkelen op Jouw bed, door middel van hetgeen Jouw evil mind wil doen.
De macht die uit Jouw ogen spreekt, de vastberaden trek rondom Jouw mond, Jouw doelbewuste handelingen…maken mij week, maken mij onderdanig, zo onderdanig als ik moet en wil zijn. Altijd onderdanig aan Jou, maar ook ik ben vastberaden. Vastberaden door te gaan, vastberaden dit te ondergaan, te voelen, te ervaren en Jou ervoor te kunnen bedanken. Omdat ik dat nou eenmaal zo voel, omdat ik weet dat Jij dit zo voelt, omdat het zo is :o)

Ik zie een glimlach om Je mond verschijnen, eventjes denk ik dat Je gaat zeggen dat het ‘genoeg is geweest voor nu’. Te haastig denk ik: mooi, dit heb ik dan even gevoeld, dan weet ik dat ook weer. Te haastig denk ik: t was eng, t was spannend, maar veilig genoeg.
Maar ik weet van mijzelf dat ik eigenlijk verder wil gaan, voelen wanneer het eigenlijk echt TE veel is, TE pijnlijk, TE eng. Welke grens er ook is op welk gebied….ik wil het voelen, ik wil het ervaren, op mijn bek gaan misschien, maar ik wil het weten….welke grens heb ik? Welke ‘zwakke plek’ heb ik?

Jij weet dat ook, Jij weet hoe ver Je kunt gaan met mij, Jij wil ook verder nu…en draait met een korte haal de stroomstoot verder open en ik hoor mijzelf een harde gil geven, wanneer ik een hele felle stroomstoot door het eitje mijn binnenste voel binnendringen. Mijn lijf reageert door mijn heupen omhoog te gooien, mijn benen beschermend ( ? ) bijeen te brengen. In mijn binnenste, zo zacht, warm en vochtig…doet het pijn. In mijn binnenste, het diepste in mij, mijn beschermde, onbeschermde plek…voel ik het heel goed en ik voel tranen uit mijn ogen lopen.
Ik huil een korte snik, wat overgaat in zacht jammeren, draai mijn hoofd opzij en laat mijn lijf los…
Mijn klit tintelt, mijn kontgaatje tintelt, mijn tepels tintelen, maar mijn binnenste doet pijn….en ik bedank Je, wanneer ik Jouw lippen op mijn ogen voel.
“Het doet pijn….het doet echt pijn” snik ik, terwijl Je nu alle draadjes loshaalt en de plakkertjes en het eitje verwijdert.Jouw gezicht komt nu boven het mijne, ik zie de flikkering weer in Je ogen, wanneer Je in mij voelt met Jouw vingers. “Je bent zeiknat, nog natter dan gisteravond” zeg je met een bijna verwonderde blik naar mij.

Met mijn handen nog steeds vastgebonden aan het bed, kom Je in mij. “Ik hoef er niet eens moeite voor te doen, ik glij zo naar binnen bij je” grinnik Je nu en ik schaam me niet. Ik ben geil, vreselijk geil …geworden door de spanning, door de pijnprikkels, door mijn ‘treetje hoger geholpen worden’ en door Jouw blik.
Je neemt me hard, je neemt me ruw en ik voel mijzelf kolken. Geiligheid, onderdanigheid, gewilligheid, van Jou zijn….gebonden aan het bed, pijn en genot in 1.
Pijn ook als Je mij neemt, Jouw pik langs mijn warme, natte binnenste gaat, langs de gevoelige plekken aangebracht door de stroom.
Hoe machteloos kun je je voelen, hoe ‘ter wille’ kun je je voelen, hoe geliefd kun je je voelen….als je zo genomen wordt door je Meester, maar Hem niet aan te kunnen raken, niet vast te kunnen pakken, omdat je gebonden bent aan het bed.
Ik voel mijzelf zweven van genot, genot en pijn samenkomend in een wolk van orgasmen. Het voelt niet echt alsof ik zweef op een wolk, maar alsof ik door wolken van orgasmen heengetrokken word, allemaal anders van gevoel en beleving.

Met een harde brul kom Jjj in mij klaar en ik voel Je spuiten in mijn binnenste. Alleen daarvan al kom ik weer klaar, weer klaar…weer klaar….ik kan niet meer stoppen, mijn lijf niet meer beheersen en merk dat ik alle kanten op kronkel en kreun.
Maar goed dat Jij mijn handen nog steeds vastgebonden hield, ik zou Je waarschijnlijk met mijn nagels beschadigd en bezeerd hebben door mijn ongecontroleerde bewegingen, mijn heftigheid van klaarkomen, mijn bijna dierlijke genot.

Ik lig en ben…..niets meer op dat moment….ik ben er en zweef ergens rond…ik voel dat Je mijn polsen losmaakt en mij in Jouw armen trekt, het dekbed over ons heen.
Ik hoor Je vragen of het gaat, wat ik voel….ik wil antwoorden, maar meer dan een ‘ohhhhhhhh’ bij iedere ademteug komt er niet over mijn lippen.
Slechts een zwak” ik antwoord zo” Komt er nog uit, terwijl mijn lijf trilt en samentrekt, genot na genot.

Wanneer de ergste storm is gaan liggen in mijn lijf, ik weer een beetje onder woorden kan brengen wat het deed met mij, voel ik mij rustiger, lomer worden.
Ik kijk Je nu in Je ogen en glimlach….en geniet. Geniet van dit moment, van Jou en van het gevoel.
Geweldig wat Jij mij kan laten voelen…..kan laten voelen wat ik ben…Jouw slavin, Jouw speeltje…wat Je maar wilt…ik ben het.

Ik glimlach nogmaals naar Je en zeg: “ Je hebt me opgeladen. Opgeladen met de stroom. Ik heb nieuwe energie ervan gekregen” en ik draai bovenop Jou.
Mijn lijf stopt niet meer, heeft slechts een korte pauze genomen om verder te gaan met klaarkomen, met geven, met genieten.
Ik voel Jouw tong aan mijn gevoelige klit, wanneer Je mij proeven wilt. Ik sluit mijn ogen en voel het nog intenser. Zo intens, dat ik huiver…ril….weer klaarkom en spuit….
Ik kan niet meer stoppen, mijn gedachten zijn al gestopt met ordenen, mijn lijf en gevoel heeft het overgenomen nu en wanneer Je weer in mij klaarkomt, kan ik wel huilen van het overweldigende gevoel wat Jij mij geeft, Jouw slavin.

We liggen eindelijk uitgeput bij te komen, mijn lijf krijgt nog naschokken van alle overweldigende orgasmen, we voelen elkaars warmte.

Zoveel opgebouwde spanning, stuiterende verlangens, gebonden genomen worden, felle pijn, tranen, genot….daar ben ik voor, Meester. Dank Je wel :o)

raven {MrBert}