Siberisch Koud

Zaterdagavond, we openen onze ogen nadat we eventjes een uurtje hebben gelegen. Nee, we zijn niet bejaard aan t worden, noch ziek ofzo. Vanavond laat gaan we naar Utrecht, om daar in de Catacomben van het Raadshuis de party van Siberia mee te maken. Volgens de flyers van Siberia (georganiseerd door MrsBrigitte) wordt er strikt op toegezien dat de dresscode zo goed mogelijk wordt opgevolgd.
Een duik in onze kast stelt ons gerust: Meester en ik hebben genoeg variatie van kleding om vanavond langs de doorbitch te komen.
Ik mag een klein rolkoffertje inruimen met onze kleding en nog wat blikjes fris voor vannacht op de terugweg. Voor nu trekken we onze 'gewone' kleding aan, aangezien het flink koud is en de routeplanner aangeeft dat het nog een stukje lopen is naar de locatie, nadat je de parkeergarage verlaat.
Meester en ik gaan gelukkig regelmatig uit in 'SM-kringen'. Zo ontmoeten we vaak boeiende mensen, zien verschillende locaties, dansen en spelen flink en genieten we beiden van vaak prachtige, sexy geklede mensen. Ook vinden wij het vaak gaaf en 'kicken' om publiekelijk te spelen, reacties van anderen te krijgen evenals we het leuk vinden om bij anderen te kijken.
We verheugen ons dus best wel op de avond en tegen een uurtje of 10 neemt Meester plaats achter het stuur, om naar Utrecht te rijden. Eerlijk gezegd heb ik eigenlijk wel wat kriebels in mijn buik voor vanavond/vannacht. Zoals gezegd we gaan dan wel vaker uit, maar dit is dan weer een locatie waar we nog niet eerder geweest zijn. Nu weet ik ook echt wel dat, wanneer ik met Meester ben, mij weinig slechts kan gebeuren. Maar het is meer een opgewonden gevoel van lekkere spanning, wat ga ik zien, wat gebeurt me, hoe verloopt het?
Na een tijdje krijgen we Utrecht in zicht en rijden we heel eventjes wat rondjes om de juiste parkeergarage te vinden. Maar na het bijna onvermijdelijke verkeerd rijden vinden we de parkeergarage parkeert Meester de auto. Snel pakken we onze koffertjes uit de achterbak en gaan terug de straat op. Het is inderdaad bitter koud en ondanks het feit dat ik een lange leren jas aan heb en leren laarzen, krijg ik toch een aardig bevroren muts :-). De jas waait steeds open en geeft de wind vrij spel om onder mijn rokje te blazen. Gelukkig vinden we al snel de locatie en als we bovenaan het trappetje staan om af te dalen, worden we al door de eerste bekenden begroet.
Beneden bij de ingang zelf eerst eventjes langs de beveiligers en ja hoor, daar staat Mrs Brigitte al om de gasten welkom te heten. Ik moet zeggen dat ze er altijd prachtig en indrukwekkend uitziet; of het nou leer, suede of lak is, rubber of stof..het lukt haar altijd om een geheel eigen stijl aan te houden.
Druk is het wel in het halletje en al snel zien we nog meer bekenden, die eigenlijk ook al in de rij willen gaan staan voor het verkleedholletje. Meester heeft niet zo'n zin om lang te wachten voordat we ons in het feestgedruis kunnen storten, dus trekt Meester mij mee naar de garderobe. Aangezien de balie van de garderobe in tweeën is gedeeld, gebaard Meester mij hierachter plaats te nemen om op deze manier mijn kleding te kunnen verwisselen. Meester zelf gaat voor de balie staan, zodat gasten die langslopen al zijn heerlijke bloot krijgen te zien. Ik open mijn koffertje en haal mijn lakkleding eruit, evenals mijn schoentjes met metalen hakken.
Nu ik dit zo achteraf zit te typen, moet ik eigenlijk weer lachen om mijzelf. Ik ging mij dus omkleden en ben heus niet preuts, maar daar achter die balie ging ik dus maar met mijn rug naar de langslopende gasten staan. Dit terwijl ik mijn 'normale' kleding uittrok, om zodoende mijn lakbody aan te kunnen trekken, met daarover heen een lakrokje met gevaarlijke ritssluiting :-) Alleen.....die lakbody heeft 2 uitsparingen die nou net zo mooi mijn blote tieten tonen. En ik.... muts die ik ben, sta dus met mijn rug naar de mensen toe, want stel je voor dat ze mijn blote tieten zien als ik mij verkleed :-)))
Goed, ik ben dus eindelijk verkleed en ik zie dat Meester mij al grijnzend staat aan te kijken, met zijn handen in de zij. “Zo raven, is het allemaal gelukt?”
Nog steeds krijg ik een kolonie vlinders in mijn buik als Meester mij op die manier staat op te nemen en grijnzend bekijkt dus ik werp een kushand in zijn richting. “Ja Meester, ik ben klaar. Zullen we de koffertjes en jassen afgeven, zodat we lekker naar binnen kunnen?”

Na het afgeven van onze spullen schaffen we gelijk wat drankmunten aan en stappen we onder een poortje door. Daar worden we verwelkomd door dreunende bassen. Rechts van ons verschijnt een lange, blonde dame met een bontmuts op en biedt ons beiden een welkomstdrankje (Uiteraard met Wodka) aan, wat we heerlijk naar binnen laten glijden. We bedanken haar en willen doorlopen, als een fotograaf in monnikskledij toestemming vraagt of hij ons op de foto mag zetten. Eerst wil ik nog preuts met mijn handen voor mijn borst poseren, maar één blik naar Meester en ik zie in zijn ogen dat dat niet nodig is. Hij vindt het goed als ik op de foto sta zoals ik ben: behoorlijk bloot dus :-)
Nu staan we echt binnen en rechts van ons is een lange gang waar al flink wat mensen staan te kletsen. Brede torso's, blote billen en benen, strenge outfits en veel metaal vullen de gang, samen met muziek en gelach. Alweer gekus en begroetingen, het wereldje is klein, zo blijkt. Maar eerst maken we even een sanitaire stop, zodat we rustig verder kunnen gaan. De toiletten zijn schoon en de bijna gebruikelijke wachtrij bij dit soort feesten ontbreekt (dat de hele avond zo, top!) en al snel sta ik dus weer netjes in de gang op Meester te wachten.
Dat geeft mij de tijd om mijn blikken over iedereen te laten gaan die hier staat, maar ook blijkt dat ik op deze manier bekeken wordt. Ik voel mij wat ongemakkelijk worden onder al deze begerige blikken en haal opgelucht adem als Meester voor mij staat. Hij pakt mij bij mijn halsband en trekt mij achter zich aan, de rest van de locatie bekijkend. Iedere keer weer geniet ik mij suf als ik zo vastgepakt wordt en trippelend achter Meester aan mag lopen. Het kan me helemaal niets schelen als iemand daar vreemd van opkijkt, sterker nog...ik ben er best wel trots op! Ik ben tenslotte zijn slavin en dat mag best gezien worden.
Wat ook super blijkt, deze avond, is het feit dat het barpersoneel passend gekleed is én supersnel in de bediening. Ook zien we een standje met prachtige zwepen en kletsen we even met de eigenaren ervan.
Ondertussen passeren ons de meest prachtige creaties van rubber, lak en leer en zelfs Russische uniformen. Wat een heerlijkheid om te zien allemaal, zeg. Iedereen heeft echt zijn/haar best gedaan om aandacht te schenken aan de kleding en dat maakt het allemaal toch wel een bijzonder feestje.
Ook de houding van de gasten is eigenlijk heel erg prettig: niemand is opdringerig of vervelend. Ook wordt ieders geaardheid als normaal gezien en merk ik nergens een lacherige houding of iets dergelijks.
We komen in de playroom aan en hier is het echt een superzwoele sfeer. Veel rode doeken hangen aan de gewelven om op deze manier verschillende 'nisjes' te creëren. Twee kruizen staan achterin op een podium, verschillende lange tafels met zachte bekleding staan te wachten om wellustige lijven op te vangen. En langs de kant een superlange bank voor iedereen die wil kletsen, friemelen of toekijken.
Een grote zilvergeverfde trap biedt ook nog eens plaats om te zitten en kijken, misschien wel op het rek wat ernaast staat. Het rek, een soort klimrek met zachte bekleding erom heen, is zeer geschiktk om een slaaf of slavin overheen te leggen en vast te binden. Misschien zelfs wel af te straffen of te verwennen?
Net als ik sta te kwijlen van alles, trekt Meester mij weer grijnzend mee: “Kom raven, je hebt straks nog tijd genoeg om te druppelen. Nu gaan we eerst een drankje nemen en daarna de dansvloer uittesten”.
Bij één van de bars aangekomen, bestel ik wat te drinken en mag ik mijn 1e sigaret van vandaag roken.
Jaja, deze slavin staat nog steeds op rantsoen. Twee sigaretten per dag mag ik roken van Meester, bij hoge uitzondering soms meer. Alleen vind ik zelf dat ik vaker een uitzondering zou mogen zijn, dit geheel tegen de gedachten van mijn Meester in :-)
Een slaaf geheel in riemen getooid, passeert ons. Daarna een vrouw in een rubber pak, met grote opblaastieten. Zo hé! Dat zijn grote!

Ons drankje is op en we gaan op de bassen af, die ons naar de dansvloer leiden. Een klein gewelf, versierd met Russische vlaggen en de DJ uitkijkend over de dansende menigte. In het midden staat een groot champagneglas, qua afmeting groot genoeg om er 1 a 2 personen in te laten 'badderen'.
We storten ons tussen de mensen en ik voel me heerlijk. Wanneer ik om mij heen kijk, zie ik dat iedereen het naar zijn/haar zin heeft. Blije gezichten, zwoele blikken en wulpse bewegingen van sensuele lijven zorgen ervoor dat Meester en ik ook genieten.

Ik zie iemand op een verhoging staan dansen en ik vraag mijzelf af of ik dat ook zou durven. Eigenlijk zou ik wel willen, zo mezelf lekker uitleven, boven de mensen uit. Maar aan de andere kant wil ik mij zeker niet boven mijn Meester plaatsen, dus blijf ik lekker met beide benen op de grond.
Al snel zie ik zweetdruppeltjes parelen op het hoofd van Meester en voel ik mijzelf ook knap broeierig worden. Meester heeft trouwens een supergave lange leren rok aan, met daarboven een leren tuig..je zou denken dat dat luchtig genoeg is. Maar wanneer ik Meester aanraak, merk ik dat hij het inderdaad superwarm heeft en stel ik voor nogmaals een drankje te halen.
Als ik weer zo om mij heen kijk, voel ik mij zo lekker tussen al deze mensen in. Vanaf een afstandje lijkt het misschien voor een buitenstaander een enge bedoening: mensen in streng zwart, met riemen en zwepen, maskers en boeien. Maar voor mijzelf is het een wereld van herkenning, ik dompel mij het liefste geheel onder hierin. Het is bekend voor mij, ik weet waar het voor staat en het blijft mij gewoon aanspreken. Het publiek op dit feest draagt zeker bij tot dit gevoel, men 'weet' waar het om gaat en dat begint bij het veel genoemde, maar soms weinig gebruikte, respect.
Ook al zou je een 'beginneling' zijn of volgens eigen zeggen, een soft-SM-er, misschien heb je alleen een rubberfetish oid....maakt geheel niet uit. Het gevoel van deze avond is zeker een gevoel van acceptatie en dat is iets wat je niet overal voelt.
“Zo raven, ben je uitgekwijld?” Ik schrik op vanuit mijn gedachten en kijk Meester 'onschuldig' aan. Meester heeft vast mijn gedachten geraden en hij weet ook dat ik dit soort avonden heerlijk vindt. Zelf heeft hij dat ook en daarom gaan wij ook graag samen uit.

Nadat we een tijdje hebben rondgekeken, weer gedanst en nogmaals gedronken, worden we aangesproken door een stel. Met hen staan we een tijdje gezellig in gesprek over uitgaan, SM en voorliefdes, totdat Meester mij opdracht geeft nogmaals het toilet te bezoeken indien nodig, want daarna wil Meester met mij naar de speelruimte (en dan moet ik echt geplast oid hebben, anders heb ik gewoon pech als ik eenmaal vaststa).
Op het toilet dep ik mij nog even droog waar nodig, check ik in de spiegel of ik er nog enigszins toonbaar uitzie en trippel weer terug. Meester heeft inmiddels zijn koffertje met 'zware metalen' al uit de garderobe gehaald en loopt rustig richting speelruimte, met mij in zijn kielzog. Op dit soort momenten krijg ik helemaal de kriebels. Denk ik eerst nog iedereen aardig en lief te vinden, toegankelijk en open....op het moment dat ik als een lam naar de slachtbank wordt geleid, verdenk ik iedereen in één of ander complot van Meester te zitten. Dan denk ik op mijn hoede te moeten zijn ofzo.
Niet dat dit aan de mensen zelf ligt... integendeel eigenlijk. Het komt meer omdat Meester mij al meerdere keren zo op het verkeerde been heeft kunnen zetten dmv anderen ergens bij te betrekken.
Wanneer iemand dan iets dichterbij komt, kijk ik meteen of ze iets in hun handen hebben.
Dan denk ik aan hun blik te kunnen zien, wat een volgende stap van mijn Meester wordt. Wil ik dat eigenlijk ook wel dan, weten wat zijn volgende stap wordt? Nee, eigenlijk niet. Meestal wil ik helemaal niets weten van tevoren, ga ik het liefste overal blanco naar toe. Maar mijn normale nieuwsgierigheid laat zich niet zo snel afschepen en aangezien Meester dit onderhand allang weet, krijg ik vaak een blinddoek voor.

Dan word ik niet zo snel afgeleid en sta ik niet continue iedereen in de gaten te houden :-)
Meester loopt helemaal naar achteren, waar twee kruizen op het podium staan. “Mijn God” denk ik, “moet het nu zo in het volle licht, op een podium?” Vrouw-eigen denk ik, een probleem maken van vol licht. Maar mijn Meester maakt er totaal geen probleem van, dus mag ik mooi plaatsnemen van hem.
Terwijl Meester zijn koffertje opent, geeft hij mij de opdracht om mij geheel uit te kleden * slik * “uhhhh, helemaal Meester?” Eén blik doet wonderen en geheel naakt (op mijn kousen na) sta ik voor hem (en al die anderen die nu verlekkerd richting podium kijken).
Meester zet mij nu met mijn tieten en buik tegen het metalen kruis aan (lekker koud, Meester) en begint mijn polsen en onderarmen volledig vast te binden hieraan. Terwijl hij zo bezig is, kan ik het natuurlijk niet nalaten om met wurmen en wrikken te voelen hoe vast ik sta. Zeer vast dus!!!

Met verschillende zwepen én Meesters handen wordt zowel de voorkant als de achterkant van mijn lijf bewerkt. En waar ik mij nu (alweer) voor schaam, is het feit dat ik dan niet meer precies kan opnoemen welke zwepen e.d. Meester nu heeft gebruikt. Het lijkt dan net alsof ik de dingen zomaar vergeet of dat het niet belangrijk zou zijn wat Meester gebruikt. Maar dat is het em nou net, het is juist hartstikke belangrijk en meestal als Meester mijn geheugen opfrist, kan ik alleen maar beamen wat hij zegt.
Maar voor mij, in mijn herinnering, lijkt het op een heerlijke zwoele, harde, gemene en genotsvolle deken waarin ik gewikkeld was en pas weer uitgekomen ben, nadat Meester zijn koffertje sloot.
Zoveel indrukwekkende en vaak pijnlijke, maar ook heerlijke gevoelens maken gewoon dat mijn hersens stoppen met opslaan van gegevens en alleen maar subbig en met verlekkerde blik mijn Meester aankijken. Of de pijn over me heen laten komen en in gedachten zo ontzettend blij zijn met het feit dat Meester zo meesterlijk is. Vraag me niet hoelang ik zo heb gestaan, want bij voorbaat kan ik je al vertellen dat ik wel wat beters te doen had dan op de klok te kijken :-) Tijd op zich doet er ook niet toe bij zulke gevoelens, het gevoel op zich telt!
Mijn bewustzijn van de omgeving kwam weer terug toen ik mijzelf terugvond aan Meesters voeten, hem bedankend en zijn voeten kussend. Zijn handen strelend over mijn hoofd en lijf voelend en hem nog een dikke kus gevend toen hij zich voorover boog. Ik moest Meester volgen naar een lager gelegen gedeelte, waar de eerder genoemde tafels stonden en daarnaast een lange bank. Op die bank zaten twee stelletjes, het ene stelletje was met zeer ontuchtige handelingen bezig en dat was wel een lekker gezicht :-) Meester zette zijn koffertje neer en ging zitten, ik mocht plaatsnemen op de grond tussen zijn benen in. Zijn rok werd nu opzij geschoven en ik zag me daar een lekkernij tevoorschijn komen! “Doe je best maar, slavin. Verwen je Meester ook maar eens behoorlijk, dat heb ik wel verdiend”
Nou, dat was natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd en gulzig sloot ik mijn lippen om de Meesterlijke staaf. Ik hoorde Meester grommen diep vanuit zijn keel en toen ik opkeek, zag ik hem genieten. Vanuit mijn ooghoeken zag ik de stelletjes af en toe meekijken én genieten en dat spoorde mij nog meer aan om Meester te verwennen. Helaas trok Meester zich nu terug en deed zijn rok weer goed. Dat vond ik wel jammer zeg, het smaakte net zo lekker. “Zoek maar een geschikte tafel uit, raven. En ga er maar overheen gebogen staan” gebood Meester nu. * kloink *
Ik keek naar beide tafels en besloot de minst verlichtte uit te kiezen. Ik was inmiddels al wel behoorlijk geil geworden, maar koos toch liever voor wat meer duisternis. Al snel voelde ik dat Meesters heerlijke paal van achteren in mij schoof en dat was me een geil genoegen. Om mij heen hoorde ik heftig kreunen en zuchten van verschillende mensen, muziek op de achtergrond en de handen van Meester kneedden mijn kont. Ik sloot mijn ogen van genoegen en ging mee op zijn ritme van stoten.
Opeens voelde ik dat niet alleen Meesters handen aan mijn lijf zaten. “Owjee, ik voel nog een paar handen op mijn rug, aan mijn tepels. Van wie zouden die zijn??”

Ik opende mijn ogen een heeeel klein beetje en hief mijn hoofd ietwat op. Ik zag voor mij een leren broek met een flinke bult erin en erboven een zwart shirtje. Kwam mij niet bekend voor... Mijn hersens scanden de aanwezigen van deze avond af en nergens kon ik enige herkenning vinden. Een echte vreemde dus! Gottegod, wat vreselijk spannend allemaal. Eigenlijk wilde ik precies weten wie er aan mij zat, wie dit deed, wie dit mocht van Meester. Want over het algemeen is Meester zeer schaars in het toelaten van dit soort praktijken.
Ik besloot mijn ogen weer te sluiten en juist niet op te kijken wie dit deed. Ik besloot gewoon te genieten van het geile feit dat Meester mij van achteren nam, terwijl een vreemde mij voorlangs aan het betasten was. Met mijn tepels aan het spelen was en zag hoe ik geneukt werd. Tjeeeeeemig, wat werd ik geil hiervan zeg! Meester ging me nu in een razendsnel tempo neuken en niet zo zacht ook, zeg! In combinatie met de geheimzinnige medespeler, zorgde dit ervoor dat ik werkelijk heftig schokkend en luid kreunend tot een spetterend hoogtepunt kwam. Ik barstte bijna uit mijn voegen!
Het duurde wel eventjes voordat deze storm uitgeraasd was en ik bleef gewoon kronkelen en naschokken. Toen durfde ik ook pas de geheimzinnige medespeler aan te kijken en met enigszins beschaamde (en ja, ook geile) blik keek ik nu in twee pretogen. Een jonge vent met een leuke kop en lekker lijf gaf ons een knipoog en ik bedankte hem met een lachende blik. Hij verdween net zo snel als hij verschenen was en achteraf dacht ik: “We hadden even zijn naam en/of telefoonnummer moeten vragen en een babbeltje moeten maken”. Maar misschien had het juist wel de geile sfeer doorbroken en was het juist wel goed zo. (We hebben hem later ook niet meer gezien, ik mag hopen dat ik het niet gedroomd heb)
“Zo raven, kleed je nu maar eens fatsoenlijk aan” zei Meester “en dan gaan we nog eventjes een rondje maken en wat drinken. Tis wel mooi geweest voor vannacht, zo onderhand” Met enigszins knikkende knieën stond ik later tegenover Meester en bedacht mij hoe een aantal jaren geleden een zaterdagavond voor mij eruitzag. Ik kan je verzekeren: lang niet zo spannend als deze avond in ieder geval!
Toen we uiteindelijk onze jassen en beide koffertjes bij de garderobe hadden opgehaald en richting uitgang schoven, konden we in ieder geval de gastvrouw en -heer oprecht bedanken voor een superavond. We komen zeker nogmaals terug op Siberia en dan zal ik mijn ogen weer goed openhouden. En ja, Meester....dan zal ik weer heerlijk genieten van het dansen met jou, van het vunzen met jou en nu toch echt eens een blocnootje bij de hand nemen om op te schrijven wat je nu toch allemaal voor 'vreselijke dingen' hebt gedaan met mij :-))

Meester, alles samen met jou is een feest! Dank je wel.

Jouw bezit,

raven{MrBert}
a.k.a. raven dice