1e goody


Inleiding:
Als ik deze inleiding schrijf ben ik een vrouw van 45 jaar. Een paar jaar ben ik weduwe en op zoek naar mezelf. En als je zoekt kom je hele diverse dingen tegen. Luisterend naar mezelf probeer ik daar mijn weg in te vinden. Soms kom ik op een splitsing van wegen, weet ik niet welke weg ik moet kiezen. Dan sta ik even stil en wacht af. Vanzelf komt dan ineens dat innerlijke stemmetje dat mij de weg wijst, alleen dan vertrouw ik er op dat het de juiste weg is.

Een jaar geleden ontmoet ik voor het eerst een Meester. Wat overkomt me nu dacht ik. Na de 1e ontmoeting ben ik gaan lezen, ik wist niet eens wat het was bdsm. Er ging een wereld voor me open, het was zeer verwarrend, ben ik dit, ja dit ben ik echt, maar het voelde ook als thuiskomen. Normaal ben ik vrij nuchter en nu vol stress en zenuwen voor de volgende afspraak. Vastgebonden en gebruikt worden was mooier dan in mijn fantasie. Nooit gedacht dat ik klappen ontvangen en beperking van mijn ademhaling zo fijn en geil zou vinden (voor zover ik het kon verdragen). En de magie, de chemie; in het spel wilde ik alles voor hem doen, hem niet teleurstellen, alleen ik moe(s)t nog zo veel leren en raakte soms behoorlijk in de war. De controle volledig over kunnen geven en weg mogen zweven, heerlijk. Helaas werd vanaf de 2e ontmoeting het spel begeleid door XTC, poppers en GHB. Iets dat ik tijdens het spel niet kon weigeren, maar daarmee passeerde ik wel mijn eigen harde grenzen. Na de 2e ontmoeting gaf ik aan wat mijn bezwaren tegen drugs zijn, toch werd dat niet gerespecteerd. Na een 5e ontmoeting stopte het contact door persoonlijke omstandigheden van zijn kant. Wauw, daar had ik het moeilijk mee, maar toch was het eigenlijk niet erg, want het ging snel, te snel, ik had tijd nodig om na te denken. Wil ik dit echt?

Een paar maanden later heb ik nog twee keer gespeeld met een lieve jongen waarbij de juiste chemie ontbrak. Alsof ik te veel naast hem stond, alsof hij mijn broer was. Het natuurlijke overwicht was er niet.

Dan krijg ik het druk met allerlei andere dingen. Druk op het werk, ik kan de verleiding niet weerstaan en koop mijn lieve paardje en heb even geen behoefte aan contacten via SDC.
Eindelijk wordt het project op mijn werk opgeleverd en kom ik in een rustigere periode. Volop geniet ik van mijn paard. Zij is de garantie voor mijn ontspanning.
En wat wil ik verder? Net als ik denk, weer eens kijken op de SDC-site, ontvang ik een mail van iemand waarvan ik het profiel al eerder heb bekeken? Dit kan ik niet laten lopen, dus we maken een afspraak. Gewoon een leuke vanille date gehad, sex buiten in een weiland met een leuke man.
Bewust vanille, want ik wil weten hoe dat voelt en of ik iets mis. En hoe ongecompliceerd en gezellig het ook was, ja ik mis iets. Duidelijk toch, zegt het inwendige stemmetje.

Op BDSM-zaken volg ik sommige verhalen. Zal ik de advertenties eens bekijken? En daar zie ik de advertentie van Meester Bert met een verwijzing naar Zijn site. Wauw, wil ik dit, durf ik dit?
Als iemand zo'n eigen website heeft en zo veel ervaring en contacten in de SM-wereld, dan moet Hij wel te vertrouwen zijn. Als ik zeker wil zijn of dit echt is wat ik wil, zal ik het toch opnieuw moeten proberen. Gelukkig lees ik ook dat Meester Bert niet van de combinatie spelen en drugs houdt.
Op mijn gemak vul ik het formulier in, verander ook nog lekker eigenwijs de volgorde van de vragen, dan loopt het beter, wordt meer één verhaal. Door de vragen wordt ik gedwongen na te denken wat ik precies wil, wat zijn mijn grenzen. Veel moet ik er nog verkennen. Maar één weet ik er zeker, ik wil niet meer gedwongen worden drugs te gebruiken. En dan, kom op meid, duw jezelf over de drempel en versturen die mail. Zo nu kan ik niet meer terug.

Al de volgende dag krijg ik reactie van Meester Bert. Lief zoals Hij in gaat op wat ik heb geschreven en Hij stelt mij gerust dat er geen drugs gebruikt worden. En geweldig, Hij wil afspreken en kijken of het werkt tussen ons. Er volgt een mailwisseling, een afspraak (woensdag de 21e), een adres, een routebeschrijving en tussendoor wordt de spanning opgebouwd……

De 1e afspraak, woensdag 21 augustus 2013

De spanning stijgt, de afspraak komt dichter bij. Maandagavond kies ik al vast mijn kleding uit en leg deze klaar, dat geeft rust. Dinsdag uit mijn werk gelijk door naar stal, oefenen voor de pas-des-deux voor het 10-jarig bestaan van de stal op zondag 1 september. Het is laat voor ik thuis ben.
En dan is het woensdag, De dag. De hele dag blijf ik verbazend rustig. Om 2 uur ga ik naar huis. Lekker uitgebreid neem ik de tijd om me voor te bereiden. Mijn vreselijke nagels netjes maken, lekker douchen, een nieuw scheermesje, mijn favoriete body-lotion en voor mijn doen veel aandacht voor mijn ogen. Lekker naakt door huis, pas op het laatste moment kleed ik mij aan, voorzichtig met mijn kousen, deze zijn zo dun. Blij dat ik genoeg tijd heb, nog steeds ben ik redelijk rustig. Volgens de routeplanner heb ik 50 minuten nodig en is de reis precies zoals Meester Bert heeft aangegeven. Vertrekken doe ik op tijd, wat is het rustig op de weg. Met gemak rijd ik ineens door naar het juiste adres. Maar nu ben ik een kwartier te vroeg, oei.
Nu ja, beter dan te laat, de 1e keer kan ik dat misschien wel maken. En pffft, mooi weer, op de ene hoek een groepje studenten buiten voor de deur. En op de andere hoek een café met een vol terras. Even slikken, maar kom op suus, niet aanstellen, je weet dat je er netjes uit ziet, met het "gewone" rokje en t-shirt over de uitgekozen kleding voor Meester Bert. Maar nu slaan de zenuwen toch toe, nerveus bel ik aan. De zoemer gaat en een warme stem roept dat ik door kan lopen naar boven. En daar sta ik dan met mijn nette rokje voor Meester Bert. Hij is in leer gekleed, ziet er lekker maar vooral ook vertrouwd uit. Meester Bert zegt dat Hij nog wat dingen moet klaarzetten, ik mag op de rode bank gaan zitten. Rustig kijk ik rond, geweldig, nog nooit heb ik een woonkamer gezien waarin men zo open en eerlijk uitkomt voor de liefde voor SM.
Meester Bert maakt koffie. Maar voor ik aan de koffie begin wil ik toch mijn nette rokje en t-shirt uit. Het te warm is voor mijn jas, daarom heb ik ze over mijn lakrokje en korsetje aan gedaan. Als ik mijn jas aan had gehad, had ik deze ook in de gang al uitgedaan. Volgens mij is Meester Bert verrast dat ik me hiervoor al genoeg op mijn gemak voel, maar wil me dan ook gelijk even bewonderen. Met mijn benen iets wijd ga ik voor Hem staan, mijn rokje wordt opgetild, ik wordt bekeken en rond gedraaid, ook aan de achterkant wordt mijn rokje opgetild. Meester Bert glimlacht tevreden en ik mag weer op de bank gaan zitten om mijn koffie te drinken. We praten uitgebreid, ik als een kip zonder kop door toch wel zenuwen. Meester Bert vraagt naar wat voor ervaring ik heb enzo. Zelf vertelt Meester Bert rustig over van alles, vakantie, dingen die Hij heeft mee gemaakt. Volgens mij vooral zo dat ik mij op mijn gemak ga voelen. Meester Bert drinkt nog een 2e mok koffie en dan is het zo ver.

Dan gaan we naar boven, naar De kamer. Uitgebreid krijg ik de tijd om rond te kijken en ik ga daarna gelijk maar voor de spiegel staan. Sinds ik een flink aantal kilo's ben afgevallen kijk ik best graag naar mezelf, dus ja Meester Bert, ik ben ijdel. Op advies van Meester Bert "nu kan het nog" toch ook de verzameling zwepen van dichtbij bekeken, aan sommigen gevoeld en ik krijg uitleg. Meester Bert heeft een aantal zwepen zelf gemaakt. En natuurlijk hebben we het nog even over de zwepen uit de paardensport.
Daarna werd het echt, ik krijg een halsband en polsboeien om en moet netjes gaan staan, benen nog iets verder uit elkaar. Meester Bert kleedt mij uit (vouwt mijn kleding netjes op en legt deze weg, met de uitleg dat ik dat in het vervolg zelf moet doen). Meester Bert doet mij een blinddoek voor. Niet te strak voor je lenzen vraagt Meester Bert zorgzaam.
Vervolgens laat Meester Bert mij Hem volgen, Hij stuurt aan de halsband, ik moest deze net onder spanning houden. Vooruit, stoppen, naar links draaien, naar rechts draaien. Even wordt ik berispt, ik loop te ver door en de spanning valt weg.
Later word ik vastgezet met mijn polsboeien aan de takels in de lucht. Uiteraard moeten mijn benen voldoende uit elkaar. Meester Bert loopt een paar passen weg en ik wacht af. Dan krast er iets scherps over mijn huid, dit moet tigernail uit de verhalen zijn. Vreemd, soms prikkelend, soms heerlijk, soms toch wat gevoelig en op sommige plaatsen kietelt het alleen maar. Op de momenten dat het erg gevoelig wordt, laat Meester Bert mij gelukkig toe dat ik met mijn hoofd in Zijn nek bescherming zoek. Maar gecombineerd met Zijn liefkozende, strelende warme handen, handen die de gevoeligheid van mijn tepels testen, Zijn lichaam soms tegen mij aan en heerlijke (tong)zoenen van Meester Bert maakt dit alles me ongelooflijk geil. Wanneer Meester Bert zegt dat ik geil ben, antwoord ik dat Meester Bert dan ook heel goed is. Terwijl ik dit schrijf bedenk ik me wat er van binnen met mij gebeurde; ik concentreer me op voelen, maar ook op wat het met me doet, ik geniet, zweef een beetje, maar mijn hoofd analyseert en draait overuren; dit vind ik lekker, hier wordt ik geil van, dit is wel wat gevoelig, vindt Meester Bert het wel goed als ik op hem steun, ga zo maar door. Niet echt loslaten…

Dan voelt Meester Bert aan mijn handen (koud zoals altijd), maakt me los en haalt Hij mijn blinddoek af (ik zweef al te veel). Hij lijdt mij naar het kruis, dat is nieuw voor mij. Eerst worden mijn armen daaraan vastgesnoerd. De manier waarop is geweldig en voelt als een bondage, dat is pas echt vast. Ook krijg ik enkelboeien om en mijn benen worden vastgesnoerd. Vast aan het kruis of aan de takels, dat weet ik niet meer, krijg ik van Meester Bert klappen van Zijn blote hand op mijn kutje (excuses Meester Bert, Uw kutje). Dit ken ik niet en komt zo onverwacht dat ik er van schrik. Door de schrik ben ik niet meer ingesteld op ontvangen en verdraag de klappen slecht. Hier raak ik echt even van in de war.
Dan krijg ik (milde) tepelklemmen op en gemenere klemmen op mijn schaamlippen. Aan deze laatste worden gewichten gehangen en in beweging gehouden, pfft gevoelig. Wanneer de gewichten van voren naar achter wiebelen geeft dat een heerlijk geil gevoel, dit geef ik aan aan Meester Bert. De klemmen van mijn tepels gaan los en de klemmen van mijn schaamlippen worden naar mijn tepels verplaatst. Oei, wat een denkfout van mijn kant, ik dacht dat ik klemmen aan mijn tepels beter kon verdragen dan aan mijn schaamlippen, maar dat was deze keer dus niet zo. Deze klemmen (met gewichten) zijn heftig aan mijn tepels. Of ik dit heb verteld aan Meester Bert weet ik niet meer, zo niet dan bij deze. Gelukkig laat Meester Bert dit niet lang duren. Intussen moet ik best wat moeite doen om helder te blijven en niet te gaan zweven. Maar ik ben al minder aan het analyseren, mijn hoofd wordt rustiger.

Losgemaakt mag ik op mijn buik op de tafel gaan liggen. Meester Bert maakt mijn handen onder de tafel vast. Dan komen de eerste klappen met een strokenzweep om op te warmen, ik moet hardop meetellen (soms lastig) en Hem daarna bedanken. En hier weet ik het even niet exact meer. Geteld heb ik, verschillende zwepen gevoeld, maar ook klappen van Meester Bert's eigen handen. Klappen afgewisseld met Zijn heerlijke warme zachte strelende handen. Heerlijk opbouwend probeer ik de klappen zo veel mogelijk ontspannen te ontvangen. Op een gegeven moment komt Meester Bert bij mijn hoofd staan, streelt mijn gezicht, ik open mijn mond, Meester Bert steekt een vinger naar binnen. Dit is heerlijk, ik mag op Zijn vinger, later twee vingers sabbelen en zuigen terwijl Meester Bert me slaat. Een raar gevoel van troost, het lijkt alsof de klappen hierdoor tederder worden? Uiteraard moet Meester Bert uitproberen wat ik kan hebben aan klappen. Misschien moet ik eerder uitten wanneer het tegen mijn grenzen aan kom? Maar ik geniet ontzettend, heb even tranen in mijn ogen, kan sommige stukjes even wegzakken. Meester Bert slaat best veel op mijn schouders en bovenrug, dit ben ik niet gewend maar is ontzettend lekker. Het gekst vind ik dat ik Meester Bert's handen die mijn billen als drumstel gebruiken met korte snelle klappen als het meest gevoelig ervaar, het slechts kan verdragen.
En dan vraagt Meester Bert of ik de cane ken. Nee Meester Bert. Of ik er kennis mee wil maken? Liever niet Meester Bert, maar daar kom ik natuurlijk niet onderuit. Toch slaat Meester Bert (nog) niet hard met de cane, korte snelle tikken op mijn billen en bovenbenen. Op deze manier is ie niet zo eng als ik had verwacht. Ergens hier tussendoor heb ik Meester Bert mogen pijpen, ik weet niet meer precies wanneer. Lekker en fijn dat Meester Bert mij dat toevertrouwd, terwijl ik nog zo veel moet leren. Even duwt Hij door tot achter in mijn keel. Juist dit wil ik leren, maar wat vind ik dit moeilijk.

Meester Bert vraagt me op de rand van de tafel te gaan liggen op mijn rug. Hij pakt iets bij de spiegel, een condoom? Heerlijk zo als Meester Bert bij me binnen dringt, Hij vindt dat ik een strak kutje heb. De tafel wiebelt en Meester Bert vraagt me op de grond te gaan liggen. Meester Bert neukt heerlijk, neemt nog even tijd voor een klappen op mijn linkerborst en geeft aan dat ik me moet laten gaan. Nog even en ik gehoorzaam. Iets later komt Hij zelf in mij klaar. Geweldig om ook Meester Bert te voelen (en horen) genieten. Het is warm, ik ben voldaan, ik hoop Meester Bert ook. Ergens tijdens het neuken ben ik toch gestopt met denken. Behalve bij de klappen op mijn borst, daarmee riep Meester Bert me er weer even bij en bedacht ik hoe lekker ik dat vind.

En dan is het genoeg voor deze avond. Meester Bert legt uit hoe ik Hem mag bedanken. Daarna mag ik me aankleden en gaan de boeien af. Pas als Meester Bert het aangeeft legt Hij al vast uit voor een volgende keer….. Hmmmm, dat hoop ik zeker dat er een volgende keer komt.

Beneden drinken en praten we wat na. Netjes op mijn knieën zit ik voor Meester Bert. Tijd, ik heb echt even tijd nodig om te landen, mijn hoofd is nog niet helder. Best wel trots ben ik als Meester Bert aangeeft dat ik meer kan hebben aan klappen dan verwacht. In het gesprek vooral had ik mijn twijfel daar over uitgesproken. Dan komt Raven thuis van een interview met Q-music. Fijn dat ik ook met haar kennis kan maken. De 1e indruk van de foto's op de SDC kloppen, wat een leuke spontane vrouw. Krijg ik ook nog een complimentje van haar dat ik er zo netjes bij zit.
Als de doorbloeding in mijn onderbenen begint te tintelen vraag ik Meester Bert of ik op mijn billen mag gaan zitten. Hij vraagt of ik last van mijn knie heb (aangegeven op het formulier dat ik geopereerd ben en mijn knieën een probleem kunnen zijn). Nee Meester Bert, het is meer de doorbloeding. Meester Bert legt uit dat ik dan mijn billen van mijn onderbenen moet tillen en rechterop moet zitten, daarbij moet ik mijn handen op mijn rug houden. Dat helpt, mijn benen voelen gelijk beter.
Meester Bert vraagt of ik nog iets wil drinken, ik wil nog wel wat water. Tot nu toe heeft Meester Bert drinken voor mij gehaald, maar dat voelt best ongemakkelijk. Dit hoort Meester Bert niet voor mij te doen, maar zou ik juist voor hem moeten doen. Gelukkig ziet Raven dit en zij laat mij de keuken zien en zelf water halen.
Als ik me helder genoeg voel om naar huis te rijden vraag ik Meester Bert of ik mijn rokje en t-shirt weer aan mag. Omdat ik aarzel met het "met twee woorden spreken" (de hele avond al), waarschuwt Meester Bert dat ik maar net op tijd was en ik anders over Zijn knie zou moeten. Flap-uit als ik ben, zeg ik dat dat wel aantrekkelijk is. Tsja, dat wordt dus 10 klappen per bil. Zachtjes tel ik mee, Meester Bert stopt bij 19 en vraagt of ik geteld heb. 19 Meester Bert, ik mis er nog 1 op mijn linkerbil. Uiteraard krijg ik mijn laatste tik. En een heerlijk afscheidszoen. Wat is dat toch lekker.

Met een heerlijk gevoel rij ik naar huis. Goed opletten, ik ben nog net niet helemaal helder, maar genoeg om te rijden.
Thuisgekomen mail ik dat ik veilig ben aangekomen. Wat slaap ik lekker die nacht en wat voel ik me de volgende dag geweldig. Een lome rust in mijn lijf, koppie nog net niet helemaal rustig, maar wel voldaan. Ergens die avond heeft Meester Bert het al benoemd: Dit had ik zo hard nodig.
En veel is duidelijk geworden door deze avond, dit is de juiste weg voor mij, dit ben ik. Een subje ben ik en een sletje. Heel veel moet ik nog leren, maar ik weet het zeker, dit is op "mijn lijf geschreven", ik wil een goede slavin worden.

De volgende dag zijn de krassen van de tigernail nog goed te zien. Even een shirtje uitgekozen met een wat minder lage hals voor mijn werk. Ook op mijn rug en schouders heb ik wat plekjes en daar gloeit het nog heerlijk na. Vooral als ik goed in de stoel van mijn auto zit voel ik deze plekken nog beter en ik geniet hier volop van. Vrijdag waren de krassen weg, de plekjes op mijn rug en schouders heb ik tot zaterdag gezien en gevoeld. Grappig dat ik ook fysiek nog zo lang mag nagenieten.